ี้หัวร่อฮี่ฮี่ ยืดอกอย่างภาคภูมิลำพอง “มิผิด ข้าก็คิดเช่นนั้น”ผูเยาในที่สุดค่อยนึกออกว่าเสี่ยวม่อเกอคือคนที่สามารถอดทนต่อทุกสิ่ง การกล่าวถึงใบหน้ามัน ยังมิสู้เอ่ยถึงจิงสืออารมณ์สุขสำราญช่วยให้จั่วม่อลงมือประดุจเทพหนุนเสริม สองมือกรีดวาดพลิกพลิ้ว ประดุจเมฆล่องน้ าไหล ไม่ว่าจะเป็นศาสตร์อสูรที่ดุร้ายทรงพลังสักเท่าใด ยากจะเข้าสู่รัศมีสามสิบจั้งรอบกายมันได้ขณะที่จั่วม่อกำลังเพลิดเพลินกับการเล่นสนุก ทันใดนั้นรอบข้างกลายเป็นเงียบเชียบ ศาสตร์อสูรทั้งหมดดูเหมือนจะหายไปอย่างกะทันหันเงียบสงัด เงียบสงัดเสมือนป่าช้า แม่น้ าลำธารทั้งหมดล้วนกลายเป็นเงียบกริบจั่วม่อขนหัวลุกซู่
สนามประลองพลันหยุดลงอย่างกะทันหัน เหล่าศิษย์ของฉีเหล่าซือหันมองหน้ากันเลิ่กลั่กฉีอุทานเบาๆ คำหนึ่ง ดวงตาเบิกกว้าง ส่องประกายประหลาด “ศึกทลายคุก?พวกเจ้าช่างมีโชควาสนานัก วันนี้ถึงกับได้ชมดูฉากอันยิ่งใหญ่เป็นบุญตา!”“ศึกทลายคุก!” บรรดาศิษย์ร้องอุทานอย่างตระหนก ทลายคุก คำนี้อสูรส่วนใหญ่ที่เข้ามาผจญภัยในคุกสิบนิ้วล้วนคุ้นหูกันดี แต่เกือบทั้งหมดก็แค่เคยได้ยินได้ฟังเท่านั้น นี่เป็นคำที่แฝงไว้ด้วยตำนานอันน่าเกรงขามบทหนึ่งศึกทลายคุก หมายถึงการที่สนามประลองในคุกตรวจพบศัตรูที่สามารถข่มขู่คุกคามต่อมัน จากนั้นสนามรบในคุกจะใช้พลังทั้งหมดของมัน เพื่อจัดการกับศัตรูผู้นั้นให้สิ้นซากศึกทลายคุก การสรรค์สร้างหลังจากการทำลายล้างหากศัตรูผู้นั้นเป
