ยมันโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้าไม่เพียงเท่านั้น ยกเว้นจั่วม่อคนเดียว อสูรทั้งหมดภายในสนามประลอง ล้วนถูกพลังลึกลับขุมนี้ดีดออกจากสนามประลองในคุกจนหมดสิ้นอสูรหลายตนที่ถูกเคลื่อนย้ายออกจากลานประลอง ยังคงมีสีหน้าสับสนงุนงงแต่เมื่อพวกมันพบว่า บริเวณรอบๆ สนามประลองในคุกกำลังแน่นขนัดไปด้วยเหล่าอสูร ต้องสะดุ้งขึ้นเฮือกหนึ่งแต่ในเวลานั้น ไม่มีอสูรตนใดสนใจพวกมัน ทุกสายตาล้วนจับจ้องไปยังสนามประลองในคุกเห็นในสนามประลอง ไม่ว่าแม่น้ าลำธารที่พาดผ่านความว่างเปล่า ลูกพลังสายฟ้า หรือกลุ่มเมฆไฟ ล้วนหายไปสิ้น พวกมันเห็นเพียงร่างของบุรุษผู้หนึ่ง ยืนนิ่งอยู่ตรงใจกลางสนามประลองในคุกอสูรทั้งหมดพากันเบิ่งตากลมกว้าง ปรารถนาจะยลโฉมคนผู้นั้นให้ชัดตา อสูรที่สามารถเปิดศึกทลายคุก แน่นอนว่าจะต้องมีอนาคตอันยาวไกลไร้ที่สิ้นสุด!แต่ในบรรดาทั้งหมด มีเพียงฉีเหล่าซือกับขบวนของมันที่จ้องมองจนตาแทบถลนออกจากเบ้า อสูรต้นไม้โบกกิ่งก้านอย่างตื่นเต้น “ลูกพี่ลูกน้องประหลาด! นั่นคือลูกพี่ลูกน้องประหลาดคนนั้น!”ฉีดวงตาสาดประกายวาบ ในใจบังเกิดระลอกคลื่นมหึมา ในอดีตเหล่าอสูรที่เคยเปิดศึกทลายคุก ล้วนกลายเป็นมหาอสูรผู้เกรียงไกร ที่สามารถทิ้งรอยประทับอันลึกล้ าไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของเผ่าอสูรคนที่ดูธรรมดาสามัญผู้นี้ ที่แท้ร้ายกาจถึงเพียงนี้จริงๆ?ชั่วพริบตาที่หนานเยว่ถูกดีดออกไป จั่วม่อพลันเข้าใจในบัดดล เรื่องราวทั้งหมดนี้ มุ่งเป้ามาที่มั
