หนานเยว่เดินเข้าไปในตำหนักศาสตร์อสูรเหมือนเช่นเคย สีหน้าสงบราบเรียบระหว่างทางพบพานสหายร่วมชั้นเรียนและสหายสนิทหลายคน ทุกคนพูดคุยทักทายแต่ไม่มีผู้ใดมีสีหน้าสบายใจเหมือนที่เคยมี บรรยากาศตึงเครียดอยู่บ้างเนื่องเพราะวันนี้เป็นวันทดสอบประจำปี ผลการสอบจะมีผลอย่างมากต่อชะตาชีวิตของพวกมันในอนาคต ตำหนักศาสตร์อสูรดอกบัวม่วงแม้ว่ามิใช่ตำหนักที่มีชื่อเสียง แต่ในอาณาจักรนี้ ยังนับว่ามีอิทธิพลพอตัว จึงไม่สามารถแยกออกจากการทดสอบที่เข้มงวดได้“อาเยว่!”สุ้มเสียงอันคุ้นเคยร้องเรียกจากด้านหลัง ไม่ต้องหันไปดูก็รู้ว่าเป็นผู้ใด นางชะงักเท้า หมุนตัวกลับไปมอง กล่าวอย่างแปลกใจ “หง เจ้ามิใช่ว่าไม่ต้องทดสอบหรอกหรือ? มาได้อย่างไร?”(หง – สายรุ้ง)สตรีนามหงเป็นสหายสนิทที่สุดของหนานเยว่ พวกนางรู้จักกันตั้งแต่เยาว์วัยสนิทสนมกลมเกลียวกันเป็นที่สุด หงมาจากตระกูลเล็กๆ ที่รักสันโดษ แต่ตระกูลอสูรอันลี้ลับนี้ มีฝีมือทางศาสตร์อสูรสายลวงตาโดยกำเนิด หงย่อมร่ าเรียนศาสตร์อสูรเหล่านั้นมาแต่เล็กแต่น้อย ด้วยพรสวรรค์อันเด่นล้ าของนาง หงเป็นที่ต้องตาของเหล่าซือท่านหนึ่ง นับตั้งแต่นางเข้าสู่ตำหนักศาสตร์อสูรดอกบัวม่วง ก็ได้รับการยอมรับเป็นศิษย์ส่วนตัวแต่แรกหงไม่จำเป็นต้องเข้ารับการทดสอบ หนานเยว่เมื่อเห็นนางปรากฏตัวขึ้น จึงอดแปลกใจไม่ได้หงสวมใส่อาภรณ์หลากสีสันสมดังนาม ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเบิกบาน “ข้าย่อมต้องมาให้กำลังใจเจ้า ช่วงเ
