ตกลับไม่หวำดหวั่นกลัวเกรงแต่ทันทีที่กระบี่ด ำหลุดออกจำกมือ ภำยในรัศมีร้อยจั้งจะไม่หลงเหลือวิญญำณภูตแม้แต่ตนเดียวสภำพรอบข้ำงทั้งกว้ำงใหญ่และพร่ำเลือนเหวยเสิ้งขมวดคิ้ว หลำยวันมำนี้มันแม้พยำยำมควบคุมพลังปรำณของตัวเอง แต่พลังปรำณของมันสุดท้ำยก็แทบจะเกลี้ยงฉำด พลังปรำณธรรมชำติในหมอกโลหิตผืนนี้เบำบำงยิ่ง มันได้แต่เติมพลังปรำณของมันด้วยจิงสือ แต่ปกติมันไม่ได้พกพำจิงสือติดตัวมำกนัก… …สถำนกำรณ์ชักไม่เข้ำทีเสียแล้ว!
