ภาพเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นในอดีตหมุนผ่านในใจมันอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาสีเลือดของมันกลายเป็นลุ่มลึกอย่างฉับพลัน ในส่วนลึกที่สุดของดวงตาคล้ายแฝงแววโศกศัลย์ที่แทบมองไม่เห็นประการหนึ่งเพียงชั่วอึดใจ สีหน้าของมันกลับคืนเป็นปกติ แย้มยิ้มเย้ยหยัน พลางกล่าว“เป็นไร? เกรงว่ามรดกของเจ้าจะไร้ผู้สืบทอดกระมัง? เหล่าของเก่าแก่ขึ้นราของเจ้าสมควรจะถูกทิ้งลงกองขยะไปตั้งนานแล้ว!”“เฮอะ! หากมันอยากฝึกนัก เช่นนั้นก็ทดลองดูเถอะ! ข้าก็อยากรู้อยู่บ้างเช่นกันจุ๊จุ๊ ศาสตร์อสูร สังขารปิศาจ เวทวิชาเซียน ค่ายกล เจ้าตัวประหลาดน้อยผู้นี้ สุดท้ายจะฝึกปรือออกมาเป็นเช่นไร?”ดวงตาสีเลือดของผูเยาสาดประกายบ้าระห่ าภายในค่าย เมื่อจั่วม่อลืมตาขึ้นจากห้วงฌาน ทุกคนค่อยวางใจลงในที่สุด แต่จะอย่างไร เหตุการณ์ครั้งนี้ก็ส่งเสียงเตือนพวกมัน สถานที่ผีสางแห่งนี้เป็นอันตรายมากกว่าที่พวกมันคิดบรรดาผู้คนของค่ายเว่ยยิ่งคร่ าเคร่งฝึกปรือหนักหน่วงขึ้นอีกพลังงานภูตทมิฬมีคุณต่อพวกมัน ภายในหมอกภูตยิ่งมีพลังงานภูตทมิฬหนาแน่นเข้มข้นกว่าที่ผ่านมา แต่ยากจะกลั่นเกลาให้บริสุทธิ์ พวกมันต้องคอยควบคุมอัตราการดูดซับหมอกภูตอย่างระมัดระวัง มิเช่นนั้น หมอกภูตจะกัดกร่อนสติสัมปชัญญะของพวกมัน สุดท้ายพวกมันจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสัตว์ร้ายวิญญาณภูตไปเสียเองอย่างไรก็ตาม ที่นี่นับเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับการฝึกปรือเคล็ดองครักษ์ทุกข์ยากค่ายเว่ยทั้งหมดรุดหน้าอย่างรวดเร็วด
