เมื่อลืมตาขึ้นมา จั่วม่อในดวงตาทอแววปิติยินดี ผลกำไรคราวนี้อุดมสมบูรณ์กว่าที่มันคาดคิดเอาไว้มากวิญญาณภูตแต่ละดวงเมื่อถูกบดเป็นผุยผง จะหลงเหลือเพียงเศษเสี้ยวแหล่งกำเนิดวิญญาณที่บริสุทธิ์ที่สุด แหล่งกำเนิดวิญญาณเช่นนี้เป็นสิ่งล้ าค่าที่ซิวเจ่อทุกคนถวิลหา อยากได้มาครอบครอง ในชั่วพริบตานี้ เศษเสี้ยวจิตสำนึกของจั่วม่อขยายตัวอย่างรุนแรงอย่างก้าวกระโดดลิ้มลองรสชาติอันชวนเคลิบเคลิ้มมึนเมา จั่วม่อคล้ายรับประทานอาหารเลิศรสนอกจากความพึงพอใจอย่างล้นเหลือ ยังมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะลิ้มรสอีกสักหนอย่างไรก็ตาม เศษเสี้ยวความโลภนี้หมุนผ่านในใจมันแวบเดียว แล้วเลือนหายไปมันห่วงกังวลกับสถานการณ์ของเจดีย์น้อยมากกว่าใบบรรดาเจ้าตัวเล็กทั้งหมด เจดีย์น้อยเชื่อฟังที่สุดและเป็นตัวที่จั่วม่อรักใคร่เอ็นดูมากที่สุด แต่เมื่อหันไปมองลูกพลังแก่นปราณห้าธาตุเบื้องบนศีรษะ อดระบายลมหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้ เห็นลูกพลังแก่นปราณห้าธาตุหมุนคว้างอย่างต่อเนื่อง ไม่มีที่สุดสิ้น ไม่ปรากฏร่องรอยของของความเฉื่อยช้าแข็งค้างเหมือนก่อนหน้านี้อีกทันใดนั้น แก่นปราณห้าธาตุอันเรียบง่ายทว่าลุ่มลึกปรากฏขึ้นในสายตามันยังไม่ทันจะได้พินิจดูอย่างละเอียด จู่ๆ ลำแสงห้าสีสายหนึ่งโถมเข้ามาถึงตรงหน้าจั่วม่อ เป็นเจดีย์น้อยเองเห็นเจดีย์น้อยไม่ได้เป็นอันตรายใดๆ จั่วม่อยิ้มกว้างทันที คว้าร่างเจดีย์น้อยกล่าวอย่างห่วงกังวล “บุตรอันประเสริฐ เจ้าไม่
