าติดตามลงไป” จั่วม่อสั่งการด้วยใบหน้าเย็นชาเรือขนส่งทาสทั้งห้าหักหัวดิ่งลงอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งอยู่ห่างจากพื้นดินไม่ถึงสิบจั้ง“ศิษย์น้อง เจ้ายืนบัญชาการอยู่ที่นี่” จั่วม่อสั่งกงซุนชา ก่อนจะหันไปอีกด้าน“นกโง่ คุ้มครองอากุ่ย!” กล่าวจบคำมันก็ก้าวลงจากเรือขนส่งทาส นกโง่เหลือกตา แต่ยังคงยืนเฝ้าระวังอยู่ข้างกายอากุ่ยอย่างเชื่อฟังจั่วม่อทิ้งร่างลงบนพื้นพื้นดินแข็งกระด้างดุจเหล็กกล้า เต็มไปด้วยร่องรอยสีแดงภายใต้รอยไหม้ดำเกรียม จั่วม่อไม่คิดเสียเวลาตรวจสอบอย่างละเอียด เพียงตวาดสั่งการด้วยสีหน้าเย็นเยือก “เดินหน้า!”สมรภูมิโบราณหมื่นปีแล้วจะเป็นไร? เกอหาเกรงกลัวไม่!กองทัพม้วนกวาดไปข้างหน้า ซู่หลงนำอยู่ด้านหน้าสุด ทั่วทั้งร่างห่อหุ้มด้วยพลังงานสีดำ เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันอย่างเปี่ยมล้น ถึงตอนนี้ผู้คนไม่หวั่นเกรงอีกต่อไป ขวัญกำลังใจคึกคักเต็มเปี่ยม พวกมันถึงกับเฝ้าคาดหวังว่าจะมีสัตว์ประหลาดใดโผล่ออกมาจากที่ไหนสักแห่ง ให้พวกมันได้ออกแรงต่อสู้ระบายความอัดอั้นเสียบ้างกองกำลังรุดหน้าไปไม่หยุดยั้ง จั่วม่อใบหน้าเย็นชา ลอบตรวจสอบสภาพแวดล้อมอย่างละเอียดถี่ถ้วนเห็นรอยแยกยาวสิบลี้พาดขวางตัดไขว้อยู่ทุกหนแห่ง จั่วม่อลอบสงสัยว่าร่องรอยเหล่านี้สมควรเกิดจากปราณกระบี่ สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยพลังงานภูตทมิฬในระยะเวลาเพียงไม่นาน พลังงานสีดำบนร่างซู่หลงกับไพร่พลค่ายเว่ยกลายเป็นหนาข้นขึ้นอีกหลายส่วน หลังจากขบคิดอย่
