บัดซบของตัวเองเรือขนส่งทาสทั้งห้าลำแล่นเคียงกันอย่างใกล้ชิดมาตั้งแต่ต้น ถ้อยคำโต้ตอบของจั่วม่อกับซู่หลง ไม่ได้เป็นการลับ เหล่าไพร่พลค่ายเว่ยล้วนได้ยินชัดเจน สำหรับค่ายเว่ยผู้สาบานตนว่าจะติดตามจั่วม่อตราบชีพมลาย การถูกต้าเหรินสงสัยในความกล้าหาญของพวกมัน ไฉนเลยจะทานทนรับไว้ได้? ค่ายเว่ยทั้งค่ายรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านดวงตากลายเป็นแดงฉานทั้งหมด“รับทราบ!” ทหารค่ายเว่ยคำรามอย่างพร้อมเพรียง แล้วโผพุ่งลงจากเรือโดยไม่รีรอลังเลกลางเวหา เหล่าเงาดำทยอยเหินร่างลงมาดุจวิหคตัวใหญ่เสียงตวาดอย่างพร้อมเพรียงของค่ายเว่ยราวกับสายลมกระโชกพัด กวาดความมืดมนออกไปจากใจทุกผู้คน ขวัญกำลังใจพลุ่งพล่านขึ้นอย่างเปี่ยมล้น ทุกคนในค่ายจูเชวี่ยที่ยืนอยู่บนเรือขนส่งทาสล้วนมีสีหน้าอัปยศอดสู พวกมันก็ได้ยินคำถามของจั่วม่ออย่างชัดเจนเช่นกัน ในเวลานี้พวกมันปรารถนาจะบุกทะลวงนำไปด้านหน้าสุดอย่างที่เคยเป็นมากงซุนชาในใจอับอายขายหน้ามากเช่นกัน หลังจากมาถึงสถานที่แห่งนี้ เผชิญกับสถานการณ์เปลี่ยนแปลงใหญ่โต มันกลับแตกตื่นลนลานจนแทบสูญเสียตัวเองไป เมื่อเทียบกับศิษย์พี่ แน่นอนว่ามันยังอ่อนด้อยกว่ามาก ศิษย์พี่จึงเป็นผู้นำโดยกำเนิดอย่างแท้จริง เพียงกล่าววาจาไม่กี่คำ ก็สามารถปลุกขวัญกำลังใจของกองทัพกลับคืนมาอย่างเต็มเปี่ยมเซี่ยซานยิ่งอับอายขายหน้ายิ่งกว่าผู้ใด มันเป็นจินตันผู้หนึ่ง แต่จิตใจของมันถึงกับไม่แข็งแกร่งเท่าเหล่าป่าน!“พวกเร
