คิดได้เช่นนี้ การเดินทางมาสู่คุกสิบนิ้วของมันก็ก็คล้ายมาพักผ่อนชมทิวทัศน์เสียมากกว่า“ถูกแล้ว” ผูเยายอมรับ จากนั้นเบ้ปาก “แต่นี่เป็นคุกนิ้วแรก ทั้งหมดล้วนเป็นเณรน้อย”“อ้อ หากเผ่าอสูรชมชอบมาที่นี่ เช่นนั้นสถานที่แห่งนี้ก็สมควรมีประโยชน์อยู่บ้าง” จั่วม่อแสดงให้เห็นถึงการยึดถือความเป็นจริงของมันในทันที“คุกสิบนิ้วว่ากันว่าถูกสร้างขึ้นโดยมหาอสูรโบราณตนหนึ่ง ครอบคลุมศาสตร์อสูรแทบทั้งหมด แน่นอน นี่เป็นเพียงคำประโคมโอ่ เจ้าสามารถฟังหูไว้หู แต่จะอย่างไรยังประกอบไปด้วยศาสตร์อสูรมากมายจริงๆ ยกตัวอย่างเช่น คุกนิ้วแรกนภาจรัสวารีไพศาลแห่งนี้ มันประกอบไปด้วยศาสตร์อสูรระดับต่ ามากกว่าหนึ่งหมื่นสามพันวิชา ครั้งที่ข้ายังเยาว์วัย เคยลองนับดูหนหนึ่ง” ผูเยาบอกเล่าอย่างกระตือรือร้นจั่วม่อเหม่อมองผูเยาราวกับมองสัตว์ประหลาดตัวหนึ่ง ให้ตายเถอะ เรื่องขำขันนี้หัวร่อไม่ออกจริงๆ“เจ้านี่ช่างว่างมากตั้งแต่ยังเยาว์วัยเลยทีเดียว”เมื่อความนับถือเลื่อมใสในใจ หลุดออกมาจากปาก กลับกลายเป็นดูถูกเหยียดหยามไป จากข้อนี้ก็เป็นที่เห็นได้ว่า จั่วม่อยังคงขุ่นเคืองผูเยา ที่ลากมันเข้ามาในคุกสิบนิ้วเป็นเวลาถึงสองชั่วยาม“ใช่แล้ว!” ผูเยากลับไม่ปฏิเสธ น้ าเสียงเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก ราวกับว่ามันกำลังหวนคะนึงถึงเรื่องราวแต่หนหลังจั่วม่อสะท้อนใจอยู่บ้าง “ผู ตอนเป็นเด็กเจ้าชมชอบเช่นนี้หรือ?”“คนอ่อนแออย่างเจ้าไม่อาจเข้าใจได้”คำตอบอย
