่างจริงใจของผูเยา ทำลายความรู้สึกดีๆ ที่มีอยู่น้อยนิดในใจจั่วม่อจนหมดสิ้น มันเหลือกตา “ดังนั้นคนแข็งแกร่งอย่างเจ้าจึงแล่นมาที่นี่เพื่อนับ? ไล่นับไปตลอดทาง จนกระทั่งทราบว่ามันมีหนึ่งหมื่นสามพันศาสตร์อสูรเช่นนั้นหรือ?”“ฮ่าฮ่า!” ผูเยาหัวร่ออย่างไม่อนาทรร้อนใจจั่วม่อท่องทะยานอยู่ท่ามกลางโขดหิน มันระมัดระวังยิ่ง หินทุกก้อน ดอกไม้ทุกดอก ต้นหญ้าทุกต้น รวมถึงน้ าทุกหยดที่อยู่ที่นี่ ล้วนเชื่อมโยงกับศาสตร์อสูรมากมายจั่วม่อบินผ่านแผ่นหินมาแล้วสี่สิบหกก้อน ทุกก้อนล้วนแล้วแต่มีคุณลักษณะที่แตกต่างกันทั้งหมดผูเยายังคงอธิบายเกี่ยวกับศาสตร์อสูรที่แตกต่างกันอย่างต่อเนื่อง วิธีใช้งานพวกมัน วิธีทำลายพวกมัน จั่วม่อพบว่าผูเยามีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นศาสตร์อสูรชนิดใด ผูเยาสามารถเล่าความได้อย่างคล่องแคล่วเจนจัด อธิบายอย่างรวบรัดเรียบง่าย ง่ายต่อการเข้าใจถึงที่สุด ในเมื่อเรียนรู้วิชามหาหัตถ์พันใบกับหัตถ์พันใบน้อยอยู่ก่อนแล้ว กับศาสตร์อสูรระดับต่ าเหล่านี้ ไม่ได้ทำให้จั่วม่อรู้สึกยากที่จะเข้าใจแม้แต่น้อย แต่กับวิธีการแยกย่อยทำลายศาสตร์อสูร ยังคงต้องใช้ความพยายามอยู่บ้างสิ่งที่ทำให้จั่วม่อสลดหดหู่ที่สุด นั่นก็คือในช่วงเวลาสองชั่วยาม มันได้แต่วนเวียนอยู่กับแผ่นหินสี่สิบหกก้อนนี้ จะอย่างไรที่นี่ก็ไม่ใช่ภพเซียนของพวกมันเหล่าซิวเจ่อเดิมทีเข้าใจว่าจะได้ชมดูสถานที่อันแปลกใหม่บางแห่ง แต่จั่วม่อต้องผิดหวังยิ
