อุทานอย่างแปลกใจอยู่บ้างไม่ได้ใบหน้านางทอแววตื่นตะลึงเมื่อสายตาของนางมองไปยังแผ่นหินก้อนอื่นๆ สีหน้าตื่นตะลึงยิ่งรุนแรงกว่าเดิมนางคล้ายได้พบเห็นบางสิ่งบางอย่างที่เหลือเชื่อจนแทบเป็นไปไม่ได้จั่วม่อสะบัดศีรษะแรงๆ ยังรู้สึกมึนงงวิงเวียนอยู่บ้าง ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าดูเหมือนไม่จริงอยู่บ้าง“ต้าเหริน ท่านเป็นอะไรหรือไม่?” ซู่หลงถามอย่างห่วงกังวล มันหวั่นวิตกเล็กน้อย สองชั่วยามที่ผ่านมา จิตวิญญาณของต้าเหรินคล้ายไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอยู่บ้าง“อ้อ ไม่มีใด” จั่วม่อระงับความสลดหดหู่ในใจ เงยหน้ามองไปในทิศทางของหุบเขาร้อยบุปผา “เซี่ยซานเป็นอย่างไรบ้าง?”“ยังไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง” ซู่หลงสั่นศีรษะในเวลานี้เอง เมฆดำเหนือหุบเขาร้อยบุปผาเริ่มม้วนตัวอย่างเกรี้ยวกราด แสงขั้วโลกหลากสีก่อตัวเป็นชั้นๆ โครงร่างของสัตว์ปราณหลากสีนั้นก็ยิ่งชัดเจนมากยิ่งขึ้นจั่วม่อเริ่มคึกคักขึ้นมาทันที มันรู้สึกได้ว่าอัตราการดูดกลืนพลังปราณของเซี่ยซาน รุนแรงขึ้นอย่างฉับพลันมาแล้ว!ในกลุ่มเมฆดำ ทันใดนั้นบังเกิดแสงสีรุ้งสายหนึ่งแผดจ้าเจิดจรัส ราวกับเข็มสีรุ้งนับร้อยๆ เล่มทะลวงผ่านเข้ามาในสายตาของผู้ชมดู กระทั่งจั่วม่อยังหลับตาลงโดยไม่รู้ตัวแสงสีรุ้งสามารถมองเห็นได้ไกลหลายร้อยลี้เสียงกู่ยาวลึกสายหนึ่ง ดังออกมาจากภายในหุบเขาร้อยบุปผา กึกก้องกังวานขึ้นไปถึงชั้นฟ้า!ทุกผู้คนเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เมฆดำบนท้องฟ้าก็หายไปอย่าง
