สิ้นเชิง หมื่นลี้ไม่มีเมฆ ท้องฟ้าสีครามใสกระจ่างเป็นที่สุดร่างหนึ่งทะยานขึ้นจากหุบเขาร้อยบุปผา ขึ้นสู่ท้องฟ้า นั่นย่อมเป็นเซี่ยซาน มันกวาดตามองไปรอบๆ จากนั้นร่างหายวับกลางอากาศอย่างฉับพลันผู้คนพากันทอดถอนชมเชยอย่างพร้อมเพรียง มีเพียงจินตันจึงสามารถครอบครองความเร็วอันล้ าเลิศเช่นนี้!ร่างของเซี่ยซานกะพริบวาบ จากนั้นปรากฏขึ้นตรงหน้าจั่วม่อ คล้ายออกมาจากอากาศธาตุ ในยามนี้มันคล้ายกระบี่ที่ไร้ฝักเล่มหนึ่ง เผยความคมกล้าออกมาอย่างไม่ออมรั้ง พลังสภาวะภายในร่างมันกระแทกใส่รอบข้างไม่หยุดยั้ง ซู่หลงสะท้านขึ้คราหนึ่ง สีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย เผยท่าทีระมัดระวังออกมาจั่วม่อร่างเหยียดตรงดุจคันทวน ยังคงสงบนิ่ง ไม่ได้สะท้านสะเทือนต่อพลังสภาวะของเซี่ยซานแม้แต่น้อย“ต้าเหริน เซี่ยซานกลายเป็นจินตันแล้ว!” เซี่ยซานโขกคำนับจรดพื้น พลังสภาวะลดต่ าลงอย่างฉับพลันจั่วม่องงงันวูบ จากนั้นสีหน้าเบิกบานใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า เดิมทีมันคิดว่าเมื่อเซี่ยซานสำเร็จด่านจินตัน ก็จะอำลาจากไป ในความเห็นของมัน นี่เป็นเรื่องปกติธรรมดา และสมควรเป็นแช่นนั้น“เซี่ยซานหวังว่าจะเป็นเช่นที่ผ่านมา ติดสอยห้อยตามต้าเหรินตลอดไป” เซี่ยซานกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง“อา ประเสริฐ ประเสริฐ” จั่วม่อกัดริมฝีปากแน่น ไม่ทราบจะกล่าวว่ากระไรดีแต่ในใจลอบซาบซึ้งอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกม้าฝานผู้ตื่นเต้นตึงเครียดมานาน ดูเหมือนปลดเปลื้องภาระหนักหนาในที่สุ
