ี่ดีมากมายอันใด”จั่วม่อพอฟังถึงกับหลั่งเหงื่อเย็นเยียบ ผูเยาน้ าเสียงคล้ายกล่าวถึงยุงตัวเล็กๆ ที่ไม่ค่อยมีเนื้อมีหนังให้กินมากนัก นั่นมันจินตัน ไม่ใช่หัวกระหล่ าปลี… …“พาข้าเข้ามาในที่มืดเช่นนี้ เจ้าคิดทำอะไร?” จั่วม่อทำสีหน้าเปี่ยมศีลธรรม “ข้าเคยบอกเจ้าแล้ว ว่าข้าไม่สนใจในตัวอสูร ในอนาคตข้าจะหาสตรีงดงามนางหนึ่ง แล้ววิวาห์กับนาง!”“แต่ข้าสนใจในตัวเจ้ามาก!” ผูเยาจ้องมองจั่วม่ออย่างสนอกสนใจ ราวกับว่ามันกำลังมองสมบัติล้ าค่าสุดประมาณ ดวงตาสีแดงเป็นประกายเรืองรองจั่วม่อพอเห็นสายตานั้น ถึงกับขนหัวลุกซู่“นี่… … นี่ … … จริงสิ ผู เซี่ยซานกำลังสร้างเม็ดพลัง! ข้าไม่เคยเห็นการสร้างเม็ดพลังมาก่อน หากพลาดโอกาสนี้ อาจยากที่จะพบเห็นอีก้ป็นครั้งที่สอง ไปดูกันเถอะ… …”“การสร้างเม็ดพลังไม่มีอะไรน่าดู” ผูเยาหรี่ตาอีกครั้ง จั่วม่อใจหายวาบผูเยาวันนี้คล้ายไม่ปกติ!จั่วม่อใจเต้นระรัว ผูเยาที่ผิดปกตินั้นน่าสะพรึงกลัวกว่าจินตันมากนัก“การที่เจ้าฝึกปรือจนกลายเป็นสังขารปิศาจมหาทิวา เหนือความคาดหมายของข้าอย่างแท้จริง” ผูเยาเพ่งมองจั่วม่อตาเขม็ง กล่าวแผ่วเบา “สังขารปิศาจมหาทิวาแกร่งกร้าวทรงพลัง ชั่วชีวิตของข้าเคยเห็นปิศาจเพียงตนเดียวที่ฝึกปรือสำเร็จ สิบปีให้หลัง ข้าพบว่ามันตายแล้ว”“ตาย? มันไฉนตาย?” จั่วม่อถามตามสัญชาตญาณ“มันล้มเหลวในการรุดหน้าสู่ด่านถัดไป ย่อมต้องตาย ซิวเจ่อหากล้มเหลวในการฝ่าด่าน พวกมันก็แค่เพียง
