ที่เจ้ารู้จักมักคุ้น ยาโถวน้อยนางนั้นนับว่ามีสายตาไม่เลว หากนางกล่าวว่าพวกมันเข้มแข็งเกรียงไกร ย่อมแน่นอนว่าพวกมันต้องเข้มแข็งเกรียงไกรอย่างแท้จริง!”“ศิษย์จะทุ่มเทสุดกำลัง ไม่ให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของสำนัก!” เกาซิ่วปฏิญานตนเหยียนหยางกลับสั่นศีรษะ “เจ้าผิดแล้ว สิ่งที่เจ้าต้องทำไม่ใช่การสร้างผลงานเลิศล้ า เพียงหวังไม่มีข้อผิดพลาด”เกาซิ่วเงยหน้ามองอย่างตื่นตะลึง“ทราบหรือไม่ เมื่อข้าล่วงรู้ว่าศัตรูของเราเป็นกองทัพชั้นยอด ไฉนข้าต้องทำการเดิมพันกับเหอชิว?” เหยียนหยางกล่าวอย่างมีนัย “ค่ายกระบี่ไม้ไม่ต่างจากกระบี่เล่มหนึ่ง ต้องลับคมเสียก่อน จึงสามารถสำแดงพลังอันยิ่งใหญ่ออกมาได้ เจ้าเมืองอีกาทองคำผู้นี้เป็นหินลับมีดก้อนหนึ่ง แต่ต้องระมัดระวัง อย่าให้หินลับมีดก้อนนี้ทำให้คมของเจ้าเสียหายเสียเอง เจ้าต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ความปลอดภัยของเจ้ามาเป็นอันดับหนึ่ง ตราบเท่าที่เจ้ายังอยู่ ค่ายกระบี่ไม้ก็ยังคงอยู่ อย่ากลัวว่าในอนาคตจะไม่มีโอกาสอีก”เกาซิ่วตื้นตันยิ่ง โขกศีรษะอย่างนอบน้อม “ศิษย์เข้าใจแล้ว”เหยียนหยางพลันถามว่า “สถานการณ์ในหุบเขาร้อยบุปผาเป็นอย่างไรบ้าง?”เกาซิ่วรีบตอบ “ซิวเจ่ออาณาจักรขุนเขาน้อยในบริเวณโดยรอบ แทบทั้งหมดไปรวมตัวกันยังหุบเขาร้อยบุปผา นอกจากนี้ซิวเจ่ออาณาจักรขุนเขาน้อยจำนวนมากจากสถานที่อื่นๆ กำลังมุ่งตรงมาจากทุกทิศทาง”“เจ้าเมืองอีกาทองคำมีชื่อเสียงสูงส่งอยู่ในหมู่คนเหล่านี้ น
