ญผวาเมื่อเทียบกับการหลีกเลี่ยงเอาตัวรอดของค่ายจูเชวี่ยแล้ว ค่ายเว่ยยังสลดหดหู่ยิ่งกว่า พวกมันทีแรกเมื่อเห็นค่ายจูเชวี่ยหลบเลี่ยงไปด้านข้าง อดภาคภูมิใจอยู่บ้างไม่ได้เนื่องเพราะพวกมันโจมตีจากระยะไกล จึงปลอดภัยจากลูกหลงของเหล่าป่านมากแต่ซู่หลงกับพวกยินดีอยู่ได้ไม่นาน ใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นปั้นยากพลังงานสีดำของปิศาจน้อยสังหาร ไม่ทราบเพราะเหตุใด เมื่อเข้าไปใกล้เหล่าป่าน ก็กลับกลายเป็นคลุ้มคลั่งปั่นป่วนจนควบคุมไม่อยู่ แล้วแตกกระจายไปทุกทิศทุกทาง เพียงช่วงระยะเวลาไม่นานนัก พลังงานสีดำที่ใช้ไปกับศัตรู ยังไม่มากเท่ากับที่ถูกเหล่าป่านทำให้สลายไปนี่มันเรื่องอะไรกัน… …เมื่อเผชิญกับสถานการณ์แปลกพิกลถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก ซู่หลงได้แต่ฝืนยิ้มขมขื่น ในความอับจนหนทาง มันได้แต่ควบคุมปิศาจน้อยสังหารเลียบไปทางด้านข้างคอยจู่โจมสังหารศัตรูจากชายขอบเท่านั้นสนามรบบนท้องฟ้าจู่ๆ ก็กลายเป็นฉากอันพิลึกพิลั่นอย่างที่สุด เห็นปิศาจน้อยสังหารกับค่ายจูเชวี่ยกลายเป็นขอบเขตของสนามรบรูปวงกลม แยกกันปิดล้อมคนละครึ่งซีก ราวกับกำแพงเหล็กกล้าชั้นหนึ่ง ไม่มีผู้ใดสามารถหลบหนีรอดพ้นได้ส่วนด้านในวงกลม ปังปังปัง เสียงกระแทกปะทะดังสนั่นหวั่นไหวไม่ขาดหูจั่วม่อเห็นไม่มีผู้ใดทำร้ายสังขารปิศาจมหาทิวาของมันได้ จึงไม่สนใจระวังป้องกัน เพียงแค่มุ่งเน้นไปยังการควบคุมปีกแสงศูนยตาที่อยู่บนแผ่นหลังของตนและแล้ว เห็นมันใช้ทุกท่วงท่าประหลาดพิลึ
