หมดคงเปิดฉากสู้ตายถวายชีวิตแต่แรกแล้ว ไม่ใช่เพียงแค่เฝ้าดู ปล่อยให้เหล่าผู้อาวุโสของพวกมันเสี่ยงชีวิตต่อสู้อยู่ฝ่ายเดียวนี่ต้องบอกว่าเป็นกรรมตามสนองของพันธมิตรร้อยบุปผาโดยแท้ซู่หลงกลับมาพบจั่วม่ออย่างรวดเร็ว สีหน้าหนักอึ้งเคร่งเครียด ดวงตาทอแววเจ็บปวดระคนเศร้าสลด “เหล่าป่าน โปรดมาดูสิ่งนี้”จั่วม่องงงันวูบ แล้วติดตามซู่หลงเข้าไปในถ้ าที่ลึกมากแห่งหนึ่ง ในส่วนลึกของหุบเขา จนกระทั่งเห็นภาพอันน่าสยดสยองเบื้องหน้า ต้องขนลุกชี้ชันอย่างสุดจะควบคุมบังคับนั่นเป็นทาสฝึกตนหลายร้อยคน แต่ละคนมีบุปผาปราณแปลกประหลาดนานาชนิดเติบโตอยู่บนร่าง บุปผาปราณเหล่านี้หยั่งรากฝังลึกเข้าไปในร่างกายของพวกมันทุกคนดวงตาเลื่อนลอย บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มแปลกพิกล บรรดาบุปผาปราณบนร่างพวกมันเบ่งบานอย่างน่าลุ่มหลง แต่จั่วม่อผู้ครอบครองเนตรปราณ สามารถมองเห็นได้ชัดเจน ว่าพลังชีวิตของทาสฝึกตนเหล่านี้ค่อยๆ สูญสลายไปทีละน้อยราวกับว่าบางอย่างในร่างกายจั่วม่อระเบิดอย่างรุนแรง ไฟโทสะอันแรงกล้าอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนกวาดผ่านร่างมันประดุจกำลังโหมไหม้ ทันใดนั้นมันคว้าลำคอของซูเยวี่ย ยกชูขึ้นเบื้องหน้า ซูเยวี่ยใบหน้าบิดเบี้ยว ดวงตาทอแววเจ็บปวด ความดุร้ายป่าเถื่อนของจั่วม่อทำให้นางหวาดผวา“เจ้าพวกเศษสวะ!”จั่วม่อเค้นเสียงลอดไรฟันทีละคำ เกร็งกำลังมือ บดขยี้ลำคอของซูเยวี่ยในบัดดล!ซูเยวี่ยเบิกตามองอย่างงุนงง จวบจนกระทั่งชีวิตหลุดลอย น
