งต่ าลึก “วิธีใด?”“พลังชีวิตของทาสบุปผาถูกสูบกลืนออกไปเรื่อยๆ ยากจะรอดพ้นความตายต้องการช่วยชีวิตพวกมัน อาจมีอยู่สองหนทาง หนึ่งคือคอยเติมเต็มพลังชีวิตของพวกมันด้วยโอสถปราณหรือสิ่งของที่คล้ายกัน หรืออีกหนึ่ง … คือใช้วิธีการสูบกลืนย้อนทาง!”“สูบกลืนย้อนทาง!”“อา มิผิด! บุปผาปราณในเมื่อสามารถสูบกลืนพลังชีวิตของทาสบุปผา แล้วไฉนทาสบุปผาจะไม่สามารถสูบกลืนพลังชีวิตของบุปผาปราณเล่า?”จั่วม่อดวงตาเป็นประกาย “ทำอย่างไรจึงสามารถสูบกลืนย้อนทาง?”ผูเยาซัดลูกแสงให้จั่วม่อลูกหนึ่ง“ ‘ศาสตร์อสูรบุปผาร่วมสัมพันธ์’ นี้มอบให้แก่เจ้า” ผูเยาสุ้มเสียงหนักอึ้ง เจือด้วยความเศร้าโศกที่แทบสัมผัสไม่ได้ “ในอดีต ในช่วงมหาสงครามระหว่างซิวเจ่อกับอสูรปิศาจ มีอสูรปิศาจไม่น้อยที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกันกับพวกมัน หลังจากถูกคร่ากุมทุกคนถูกฝังด้วยบุปผาปราณ ต่อให้ช่วยเหลือออกไปได้ ก็ยังหนีไม่พ้นความตาย และเพื่อช่วยเหลือพวกมัน ศาสตร์อสูรบุปผาร่วมสัมพันธ์ก็ถูกสร้างขึ้นมา นึกไม่ถึงว่าหลังจากผ่านไปหลายพันปี ศาสตร์อสูรชุดนี้ยังต้องถูกนำมาใช้งานอีกครั้ง”จั่วม่อเม้มปากเบาๆ แล้วหันไปกล่าวกับซู่หลง “นำพวกมันทั้งหมดขึ้นเรือ ระวังอย่าแตะต้องบุปผาปราณเหล่านั้น”ซู่หลงดวงตาทอแววปิติยินดีวูบ เหล่าป่านจะต้องมีหนทางอย่างแน่นอน มันกับเหล่าสหายค่ายเว่ย รีบช่วยกันขนย้ายทาสบุปผาหลายร้อยคนขึ้นสู่เรือขนส่งทาสจั่วม่ออารมณ์ขุ่นมัวยิ่ง รู้สึกว่าในหัวใจมี
