บุปผาเพลิงไม้ไผ่หทัยครามนับไม่ถ้วนสาดพุ่งเข้าหาอสรพิษดำเป็นจุดเดียวเพียะ เพียะ เพียะ!เพลิงไม้ไผ่หทัยครามแต่ละดอกมีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ แต่แข็งแกร่งอย่างคาดไม่ถึง ร่างอันใหญ่โตของอสรพิษดำถึงกับถูกกดทับจนทรุดงอลงผู้อาวุโสหวังระบายลมหายใจอย่างโล่งอก เมื่อมีวิธีการที่สามารถหยุดยั้งอีกฝ่ายได้ ก็นับเป็นเรื่องดี นางเร่งเร้าพลังปราณอย่างบ้าระห่ า กลีบบุปผานับไม่ถ้วนล่องลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า แต่กลีบบุปผาในคราวนี้ไม่ได้แบบบางอ่อนแอเหมือนกับคราวก่อน พวกมันคมกล้าดุจใบมีด พกพาเจตจำนงกระบี่แหลมคม เกาะกลุ่มหมุนวนอยู่รอบกายอสรพิษดำเพียะ เพียะ เพียะ!บนร่างเงางามแวววาวของอสรพิษดำปรากฏรอยขีดข่วนจำนวนมาก อสรพิษพิษดำคล้ายรู้สึกเจ็บปวด บิดกายสะบัดไปมาอย่างเกรี้ยวกราดทว่าเพลิงไม้ไผ่หทัยครามกลับไม่มีที่สิ้นสุด ระดมจู่โจมใส่อสรพิษดำไม่ขาดสายไม่มีทีท่าว่าจะหยุดยั้งลงแม้แต่น้อยซู่หลงบนหน้าผากของปรากฏชั้นเหงื่อบางๆ ขึ้นชั้นหนึ่ง สีหน้าสงบเยือกเย็น แต่ในใจมันเดือดดาลทะยานฟ้า เพียงเผลอประมาทชั่ววูบ อีกฝ่ายก็ช่วงชิงเป็นฝ่ายมีเปรียบในทันที จะให้มันทานทนรับการถูกสะกดเอาไว้ได้อย่างไร? ยุทธภัณฑ์เวทอันร้ายกาจแล้วจะเป็นไร?ในดวงตามันสาดประกายเย็นเยียบ“ปิศาจน้อยสังหาร!”อสรพิษดำพลันหดตัวลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นลูกพลังงานสีดำขุมหนึ่ง ใจกลางพลังงานสีดำหมุนคว้างอย่างเร่งร้อนเพลิงไม้ไผ่หทัยครามกับเจตจำนงกระบี่ไห่ถังที่มืดฟ้ามัวด
