เข้าใจโดยแท้อย่างไรก็ตาม นางไม่ได้ประมาทดูแคลนแม้แต่น้อย งูดำที่ขดตัวอยู่เหนือศีรษะพวกมันทำให้นางรู้สึกถึงอันตรายอย่างแรงกล้ามืดมน กระหายเลือด แหลมคม … …สายตามองลงไปยังบุรุษหนุ่มเกราะดำหล่อเหลาที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุด นางรู้สึกในสายตาอีกฝ่ายเปี่ยมล้นไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ นอกจากนี้ยังมีเจตจำนงสังหาร… เจตจำนงสังหารหนักหน่วงแน่วแน่ไม่แปรผัน!ในเวลาเดียวกัน ผู้ที่ขวางรั้งอยู่เบื้องหน้าผู้อาวุโสเซียว กลับเป็นจั่วม่อ“ฮิฮิ รูปหล่อ ไฉนขวางทางผู้อื่นเล่า?” ผู้อาวุโสเซียวหัวร่ออย่างหยาดเยิ้ม ยกมือขาวผ่องนวลเนียนปิดริมฝีปากแดงสดร้อนเร่าอย่างมีจริต เต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนใจอย่างบอกไม่ถูกจั่วม่อปลุกปลอบความตื่นตัวสิบสองส่วน อย่าได้เห็นว่ามันก่นด่าผู้อาวุโสเหมยอย่างผ่อนคลาย แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจินตันอย่างซึ่งหน้า มันยังคงตึงเครียดอยู่บ้างมันไม่กล่าวตอบโต้ เพียงจ้องมองอีกฝ่ายเขม็งนิ่ง เวลานี้แตกต่างจากเมื่อครู่ ไม่ว่ากล่าวอันใดก็ล้วนแล้วแต่ไร้ประโยชน์“หากยังเอาแต่จ้องมองเช่นนี้ ผู้อื่นจะอายแล้ว!” ผู้อาวุโสเซียวหลบตาอย่างขวยเขิน สีหน้าท่าทีเย้ายวนใจถึงที่สุดจั่วม่อไม่ตอบสนอง แต่ในใจลอบสงสัยใจอยู่บ้าง หากเป็นก่นด่าสาปแช่งมันยังพอเข้าใจ แต่สตรีนางนี้ไฉนเอาแต่กล่าววาจาปัญญาอ่อนเช่นนี้ นี่ใช่เป็นแผนการอันใดหรือไม่? มันตื่นตัวระแวดระวังมากขึ้นกว่าเดิม ไม่กล่าววาจาไร้สาระ มือหนึ่งทำท่าดึงเข้า อีก
