ันธมิตรร้อยบุปผาล้วนหน้าซีดจนไม่อาจซีดไปกว่านี้อีก หลายคนกรีดร้องเสียขวัญอย่างสุดระงับยับยั้ง หมุนตัวหลบหนีไม่คิดชีวิตซู่หลงเงยหน้ามองตามขึ้นไปบนท้องฟ้า มันก้มเก็บก้อนหินจากพื้น ง้างแขนกลับไปข้างหลังจนสุดล้า ราวกับคันธนูยักษ์กำลังขึ้นสาย แล้วดีดกลับอย่างหนักหน่วงดุดันวู้มมมมม!เสียงกรีดฝ่าอากาศแหลมสูงกระชากขวัญวิญญาณดังสะท้านในบัดดล ก้อนหินทะลวงแผ่นหลัง ระเบิดหัวใจซิวเจ่อสตรีนางหนึ่ง ทะลุออกทรวงอก บุปผาโลหิตดอกหนึ่งเบ่งบานกลางเวหาซิวเจ่อสตรีนางนี้หวาดกลัวเกินไป ถึงกับลืมเปิดใช้งานชุดเกราะปราณของนางกระบวนท่าซัดก้อนหินปลิดชีพของซู่หลงขู่ขวัญคนอื่นๆ จนแทบปัสสาวะราดรีบลนลานหลบหนีรวดเร็วกว่าเดิมซู่หลงกางแขนขวางกั้นเหล่าสหายที่เตรียมจะติดตามไล่ล่า ทักษะปิศาจองครักษ์ทุกข์ยากแม้ทรงพลัง แต่มีจุดอ่อนที่ความสามารถในการเหาะเหินเดินอากาศไม่ดีนักจุดอ่อนนี้จะหายไปก็ต่อเมื่อพลังบำเพ็ญเพียรของพวกมันบรรลุถึงด่านพลังที่ลึกล้ ากว่านี้เมื่อกลับไปถึงค่าย เรื่องแรกที่ซู่หลงกระทำ คือรายงานเรื่องราวทั้งหมดต่อจั่วม่อมันทราบว่าเหตุการณ์นี้สำคัญยิ่ง คราวนี้พวกมันล่วงเกินพันธมิตรร้อยบุปผาอย่างรุนแรง และอาจลุกลามบานปลาย จนเกิดสงครามเต็มรูปแบบกับพันธมิตรร้อยบุปผาได้อย่างง่ายดายจั่วม่อพอฟังเรื่องราวทั้งหมดจากซู่หลง กลับไม่ตำหนิติเตียนแม้แต่คำเดียว เพียงถามว่า “ยังมีคนที่เหลือรอดหรือไม่?”ซู่หลงงงงันวูบ “มีคนหนึ่ง”“
