้องจัดการ หยงเวยต้องด่วนอำลาไปก่อน ท่านเจ้าเมือง โปรดอย่าได้ถือสา”ได้ยินเช่นนี้ จั่วม่อรีบกล่าว “คุณหนูหยงกรุณาช่วยเหลือเรามามากแล้ว พวกเราสำนึกขอบคุณยิ่ง รีบไปเถอะ อย่าได้เกรงใจ! พวกเราสามารถชมดูด้วยตัวเอง!”ด้วยความห่วงกังวลต่อเรื่องราวภายในจวน หยงเวยจากไปในบัดดลขบวนของจั่วม่อเดินท่องชมเมืองต่อไปได้ไม่นานนัก จั่วม่อพลันสีหน้าแปรเปลี่ยน หยุดชะงักเท้าอย่างกะทันหัน … มีคนลอบติดตามพวกมัน!