ของทั้งอาณาจักรตั้งอยู่ที่นี่ ทั้งยังมีสวนสวรรค์ลับมากที่สุด หากท่านเจ้าเมืองคิดพัฒนาที่นี่ ท่านสามารถซื้อหาสวนสวรรค์ลับได้ พวกมันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับการบำเพ็ญเพียร”สวนสวรรค์ลับไม่ได้มีอันใดดึงดูดใจจั่วม่อ สังขารปิศาจของมันสามารถดูดซับปราณธรรมชาติจากฟ้าดินได้ด้วยตัวเอง ทั้งยังสามารถกลั่นเกลาสิ่งสกปรกที่เจือปนมันไม่จำเป็นต้องใช้สวนสวรรค์ลับคนอื่นๆ ก็ย่อมไม่สนใจสวนสวรรค์ลับเช่นกันเวลานี้หยงเวยยิ่งมั่นใจกว่าเดิม ว่าเจ้าเมืองอีกาทองคำสมควรมาจากสำนักใหญ่สำหรับซิวเจ่อทั่วไป สวนสวรรค์ลับเป็นยอดปรารถนาของพวกมัน เป็นสิ่งที่พวกมันถวิลหามากที่สุด ซิวเจ่อหลายคนทำงานหนักชั่วชีวิต เพื่อเป้าหมายในการเป็นเจ้าของสวนสวรรค์ลับสักแห่งในบั้นปลายมีเพียงศิษย์ที่มาจากสำนักใหญ่เท่านั้น ที่ไม่จำเป็นต้อวกังวลสนใจกับสวนสวรรค์ลับขบวนของจั่วม่อสามารถเรียกได้ว่าใหญ่โตอย่างแท้จริง พวกมันตั้งค่ายบนพื้นที่รกร้างนอกเมือง แต่สิ่งที่ทำให้จั่วม่อสลดหดหู่ คือพื้นที่รกร้างที่พวกมันตั้งค่ายกลับเป็นที่ดินมีเจ้าของเช่นกัน ร้อนถึงหยงเวยต้องล่วงหน้าเข้ามาไกล่เกลี่ยซู่หลงกับพวกไม่สนใจในการท่องชมเมือง หลังจากฟื้นสภาพความเยาว์วัยกลายเป็นรูปโฉมหนุ่มแน่น ความบ้าคลั่งในการฝึกปรือของซู่หลงก็มากพอจะทำให้จั่วม่อเหงื่อกาฬแตกพลั่ก โดยมีซู่หลงเป็นแบบอย่าง ทุกผู้คนในค่ายเว่ยล้วนกลายเป็นคนบ้าการฝึกปรือไปจนหมดผู้คนในค่ายหลอมสร้างก็อยู่
