ารวูบหนึ่ง เลือนรางจนแทบมองไม่เห็น“เจ้าเพียงแค่ต้องรับปากข้อเรียกร้องเล็กๆ น้อยๆ ของมัน มันก็จะสอนการแปลงร่างของสังขารปิศาจมหาทิวาทั้งหกแปลงให้แก่เจ้า ทั้งยังจะถ่ายทอดทักษะปิศาจชั้นยอดให้แก่เจ้าอีกด้วย”“ข้อเรียกร้องเล็กๆ น้อยๆ?” จั่วม่อได้กลิ่นอันตรายตามสัญชาตญาณ ทันใดนั้นพลันหวนนึกถึงสุ้มเสียงเก่าแก่โบราณในตอนที่ผูเยาบุกรุกเข้ามาในจิตสำนึกของมันครั้งแรกนึกถึงประโยคบัดซบที่เคยเคี่ยวกรำทรมานมันแทบตาย ‘ปฏิบัติตามวิถีแห่งข้ากระทำการตามประสงค์แห่งข้า สืบทอดคำสาบานแห่งข้า เจ้ายินดีหรือไม่?’ยิ่งคิดมากเท่าไร ไฟโทสะก็ยิ่งลุกโหมมากเท่านั้น ในอดีตตอนที่เกอยังอ่อนต่อโลก เจ้าคิดว่าเกอถูกข่มขู่รังแกได้โดยง่าย ถึงกับปัสสาวะรดศีรษะเกอ ตอนนั้นสู้เจ้าไม่ได้ เกอถึงได้ยอมฝืนทน! ยามนี้ยังคิดเล่นเล่ห์กลกับเกอ! ลุงสามารถทนได้แต่ป้าจะไม่ทนอีกต่อไป!มันเผ่นพรวดขึ้นไปบนป้ายศิลาสุสาน กระหน่ าเท้าย่ าใส่ป้ายศิลาอย่างหนักหน่วง!เท้ากระทืบไป ปากก็บริภาษไป “เจ้าปัญญาอ่อน! แล่นเข้ามาในทะเลแห่งจิตสำนึกของเกอตามอำเภอใจ! จิงสือสักชิ้นก็ไม่เคยจ่ายให้เป็นค่าเช่า!เวลานี้ยังคิดอ่านวางแผนกับเกอ! รำคาญในการมีชีวิตสืบต่อไปแล้วใช่หรือไม่!”ปัง ปัง ปัง!ปัง ปัง ปัง!ยิ่งด่ายิ่งเมามัน ยิ่งเหยียบย่ ายิ่งสาแก่ใจ ปากไม่มีหยุด เท้าไม่มียั้ง มันก่นด่ารัวเร็ว กระหน่ ากระทืบอย่างเร่งร้อน ป้ายศิลาสุสานถึงกับสะท้านสั่นไหว โอนไปเอนมาเห็นจั
