ารวมรวมสมาธิจิตใจกลับมา กล่าวสืบต่อ “อันที่จริงครั้งนี้นางสมควรต้องตายอย่างแน่นอน แต่เคราะห์ดีที่นางทิ้งจิตวิญญาณส่วนหนึ่งไว้ในร่างเจ้า… …”จั่วม่อสะท้านขึ้นทั้งร่าง โพล่งขัดกลางคัน “นางทิ้งจิตวิญญาณส่วนหนึ่งไว้ในร่างข้า?”“จิตวิญญาณของนางอยู่ภายในลูกแก้วห้าธาตุในร่างกายเจ้า” ผูเยาลอบปลาบปลื้มยินดีที่คราวนั้นมันไม่ได้ขยี้ลูกแก้วห้าธาตุเป็นผุยผง มิเช่นนั้นยามนี้คงลำบากมากแล้ว“ลูกแก้วห้าธาตุ… …” จั่วม่อพึมพำซ้ าไปซ้ ามา“เมื่อพลังบำเพ็ญเพียรของเจ้าถึงขั้นที่เหมาะสม เจ้าจะสามารถมองเห็นความลับที่ซ่อนอยู่ภายใน” ผูเยาอธิบาย “ลูกแก้วห้าธาตุเหล่านี้เป็นสมบัติล้ าค่าที่หาได้ยากยิ่ง”จั่วม่อกำมือแน่นโดยไม่ตั้งใจทันใดนั้นมันเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้เป็นเวลานานมาแล้ว มันขาดเป้าหมายที่ชัดเจน รวมถึงตอนที่อยู่ในภูเขาสุญตาด้วย การใช้ชีวิตอยู่ในระดับต่ าเป็นเวลานาน ทำให้มันมีความคาดหวังในชีวิตที่ต่ ามากเมื่อความต้องการขั้นพื้นฐานที่สุดอยู่ในระดับที่น่าพอใจ มันก็จะสูญเสียเป้าหมายไปการเผชิญหน้าอย่างไม่คาดฝันของมันกับสตรีซิวเจ่อนางนี้ เมื่อดูจากยามนี้สมควรเป็นโชคชะตาแล้วมันรู้เพียงแค่ว่า สตรีนางนี้จะต้องเป็นคนที่สำคัญมากสำหรับมัน!สำคัญอย่างไร? เกี่ยวข้องอย่างไรกับการที่นางใส่จิตวิญญาณของตนเข้ามาในร่างกายมัน? มันไม่มีปัญญาคิดออกในเวลานี้ แต่มันรู้ดี นอกจากสตรีนางนี้ ไม่มีใครสามารถทำเช่นนี้ได้อีกเท่า
