นี้ก็เพียงพอแล้ว!สิ่งที่จั่วม่อในเวลานี้ยังไม่รู้ นั่นคือเรื่องราวเหล่านี้หาใช่ชะตากรรมไม่ แต่เป็นเพราะนับตั้งแต่วันนั้น…นางก็ตามหามันมาโดยตลอดต่างหาก…ออกจากทะเลแห่งจิตสำนึก จั่วม่อมองสตรีซิวเจ่อ ใบหน้าอัปลักษณ์และแข็งทื่อไม่ได้ทำให้มันรู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์แม้แต่น้อย จู่ๆ มันก็ฉุกคิดถึงใบหน้าผีดิบของมันในสมัยก่อน อดหัวร่ออกมาไม่ได้โชคชะตาของหนึ่งผีดิบหนุ่มกับหนึ่งผีสาวเช่นนั้นหรือ?“ประเสริฐ! ต่อไปเจ้าเรียกว่าอากุ่ย*”สตรีซิวเจ่อไม่ไหวติง(อากุ่ย – อา คำนี้ใช้เรียกคนที่สนิทสนม อย่างที่เคยอธิบายไว้แล้ว ส่วนกุ่ยแปลว่าผี การตั้งชื่อของจั่วม่อแฝงการเสียดสีและล้อเลียนตัวเองในสมัยก่อน)
เคล็ดพิชิตบาปเคราะห์ลี้ลับและซับซ้อนยิ่ง เหตุผลหลักเป็นเพราะจั่วม่อไม่ได้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับนักบวชเซนมากมายอันใด ผูเยาเองก็ไม่ทราบเรื่องนักบวชเซนมากไปกว่าจั่วม่อนัก ตามที่ผูเยาว่ามา มันได้รับเคล็ดวิชานี้มาจากร่างของนักบวชเซนที่ถูกมันเชือดทิ้งเคราะห์ดีที่จั่วม่อยังมีจงหยูที่เป็นนักบวชเซนเที่ยงแท้ ช่วยให้มันแก้ปัญหาได้มากหลายคำตัดสินของปู่ย่าไม่ได้ผิดพลาด เคล็ดพิชิตบาปเคราะห์สามารถช่วยให้เส้นใยชีวิตของอากุ่ยรักษาเสถียรภาพเอาไว้ได้ ภายใต้มนตราแห่งพุทธะ กลิ่นอายแห่งความตายบนร่างของอากุ่ยเบาบางลงไปมากจั่วม่อขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยม เร่งฝึกปรือหนักขึ้นสองสามวันให้หลัง กงซุนชานำสตรีซิวเจ่อนางหนึ่งเข้าพบจั่ว