เชิงมันเงยหน้าขึ้น จ้องมองสตรีซิวเจ่อด้วยแววตาอันลึกล้ าไม่ทราบเพราะเหตุใด ความหวังเสี้ยวเล็กๆ ผุดขึ้นในหัวใจผู้คนอย่างพร้อมเพรียงเร็วกว่านี้… … เร็วกว่านี้อีก… …จั่วม่อดวงตาทอแวววิตกกังวล ขุมพลังทั้งสามที่อาละวาดอยู่ภายในร่างค่อยๆมั่นคงขึ้นทีละน้อย ร่างกายของมันกลับสู่การควบคุมของมันอย่างช้าๆ มันคล้ายเข้าสู่ร่างกายแปลกใหม่ ค่อยๆ ฟื้นฟูพลังอำนาจกลับคืนมานี่ไม่ใช่กระบวนการที่ยาวนาน แต่เวลาที่กระชั้นเข้ามา ทำเอามันขุ่นแค้นจนแทบคลั่ง!เส้นใยสายฟ้าแกร่งนับไม่ถ้วนว่ายเวียนอยู่ในผิวหนังเลือดเนื้อ ของเหลวสีทองไหลเวียนในไขกระดูก ในเส้นชีพจรปราณเต็มไปด้วยไฟพิภพสีแดงเข้มพิสุทธิ์ ร่างกายของมันผ่านการกลั่นเกลาอีกครั้ง…สังขารของมันกำลังจะฝ่าด่าน แต่ในเวลาเช่นนี้ มันไม่มีเวลามาปิติยินดี เอาแต่จับจ้องร่างบอบบางที่อยู่เบื้องบนอย่างหวาดวิตกเมื่อไม่มีเปลวไฟสีม่วง สตรีซิวเจ่อก็ดูอ่อนแอราวกับใบไม้แห้งกลางสายลมตูม!สตรีซิวเจ่อร่างทรุดลงอีกครั้ง ผมยาวกระจายพลิ้ว“เร็วขึ้นอีก!”จั่วม่อเจ็บปวดใจอย่างฉับพลันตูม!สตรีซิวเจ่อทรุดจมลงมากกว่าเดิม แผ่นจานเพลิงม่วงปะทุบิดเบี้ยวเป็นระลอกเริ่มเผยสัญญาณของการพังทลาย“มารดามันเถอะ! เร็วกว่านี้อีก!”จั่วม่อตาแดงฉานตูมตูมตูมมมมม!สตรีซิวเจ่อราวกับตะปูที่ถูกทุบลงอย่างต่อเนื่อง ไม่สามารถหยุดยั้งได้ตูมตูมตูมมมมมมมม!แผ่นจานเพลิงม่วงในที่สุดไม่อาจยืนหยัดได้อีกต่อไป แตกกระจายเป็นสะ
