าศ!ตูม!ขุมพลังมหึมาสุดกล้าแข็งสองสายปะทะกันอย่างหักโหม เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว ฟ้าสะท้านแผ่นดินสะเทือนจั่วม่อผู้น่าสงสาร ถูกคลื่นอากาศกระแทกใส่อย่างรุนแรง ปลิวลิ่วไปอีกคราบัดซบ!เจตจำนงกระบี่ท้องฟ้ามากมายทิ้งรอยเลือดหลายสายไว้บนร่างมัน แต่มันไม่มีเวลาสนใจความเจ็บปวด พอตั้งหลักได้ ก็รีบมองไปยังจุดที่เกิดการปะทะ พอเห็นชัดตา อดสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บไม่ได้เห็นบรรพชนฟ้ากระจ่างใบหน้าบิดเบี้ยวเกรี้ยวกราด จมูกปากเต็มไปด้วยเลือดเจตจำนงกระบี่เศษผลึกนับไม่ถ้วนล่องลอยอยู่เบื้องหน้า ในการปะทะกับอสรพิษดำอย่างดุเดือดเลือดพล่าน มันมิใช่ว่าอยู่ในสภาพมีเปรียบสักเท่าใด แต่ดวงตาของมันยิ่งดุร้ายและรุนแรงมากกว่าเดิมจั่วม่อพอประสานสายตากับบรรพชนฟ้ากระจ่าง ต้องสะท้านใจวูบ ตาเฒ่าโสโครกคิดสู้ตายถวายชีวิตแล้ว!ซู่หลงสะท้านขึ้นทั้งร่าง กระแทกเท้าถอยหลัง แค่นเสียงหนักๆ ใบหน้าขาวเผือดไพร่พลค่ายเว่ยคนอื่นๆ ร่างส่ายโงนเงน ทรุดลงกับพื้นราวกับเมาสุราผูเยาในสร้อยคอพิโรธโกรธกริ้วอย่างสุดระงับ “เศษสวะ! เจ้าพวกเศษสวะ! กับแค่จินตันผู้หนึ่งถึงกับทำให้พวกเจ้ามีสภาพน่าสังเวชเช่นนี้ ต่อไปเจ้าจะเชิดหน้าชูตาอยู่ได้อย่างไร? อสูรฟ้าผู้ทรงเกียรติอย่างข้า ไม่อาจมีสวะเช่นพวกเจ้าอยู่ในอำนาจ……”ซู่หลงฝืนยิ้มขมขื่น พวกมันเพิ่งจะฝ่าด่านได้ไม่นาน จำเป็นต้องใช้เวลาปรับตัวให้เข้ากับร่างกาย การพ่ายแพ้ครั้งนี้ นับว่ามาได้ไม่ถูกเวลาจริงๆ!ทั
