ะพวกมันพลันเปล่งประกายวาบ เห็นฝูงกระบี่แสงแน่นขนัดพุ่งดิ่งลงมาจากฟากฟ้า ดุจพายุฝนโหมกระหน่ า ระดมทิ่มแทงโล่พลังปราณของเมืองอีกาทองคำ ติดต่อตามกันไม่ขาดสาย!โล่พลังปราณสั่นไหวอย่างรุนแรง เสียงปะทะแหลมคมถี่กระชั้น แน่นขนัดดุจห่าฝนซัดสาดใบกล้วย แต่ละเสียงแต่ละระลอก ล้วนบันดาลให้ผู้คนหัวใจแทบกระดอนออกจากอกจั่วม่อรีบฉุดลากซู่หลงออกมา “ใช้กระบวนทัพที่เจ้าใช้เมื่อคราวนั้น รีบด่วน!”ซู่หลงเข้าใจทันที เร่งรุดกลับไปยังกระบวนทัพของมันซู่หลงผมเผ้าสะบัดพลิ้ว สายตาหลุบต่ า ผลึกสีดำบนหน้าผากสว่างวาบ ตวาดอย่างดุดัน “ฆ่า!”เส้นใยพลังงานสีดำระเบิดออกจากร่างด้วยระดับความเร็วอันน่าตระหนก เพียงชั่วพริบตาเดียว ขบวนทัพของค่ายเว่ยก็ถูกพลังงานสีดำปกคลุมไว้ทั้งกองทัพ หนักข้นเสียจนดวงตะวันยังหม่นแสง! พลังงานสีดำพวยพุ่งขึ้นฟ้า ไม่ได้รับผลกระทบจากโล่พลังปราณ ขึ้นไปรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนบนท้องฟ้าเหนือเมืองอีกาทองคำก้อนเมฆดำอันเกรี้ยวกราดปกคลุมเหนือเมืองอีกาทองคำ ห่าฝนปราณกระบี่พอทิ่มแทงเข้าสู่เมฆดำ ก็หายลับไปในทันที“ฮะ!” บรรพชนฟ้ากระจ่างเผยสีหน้าประหลาดใจอีกครั้งอาศัยความรอบรู้ของมัน ยังไม่ทราบว่าอีกฝ่ายใช้เวทวิชาอันร้ายกาจใด
ในทะเลแห่งจิตสำนึกของจั่วม่อ ผูเยากล่าวกับป้ายศิลาสุสานอย่างไม่ใส่ใจว่า“ผายลมเก่าผู้นี้ เป็นแค่จินตันตัวน้อย กล้าวางท่าต่อหน้าท่านอสูรฟ้าผู้นี้หรือ คงรำคาญในการมีชีวิตสืบต่อไปแล้ว”มันตาทอประก