ายวาบ แค่นเสียง “เหยียบมันให้จมดิน!”แต่แล้วพลันพบว่าสุ้มเสียงมันยามนี้คล้ายจั่วม่ออยู่มากจริงๆ รีบหุบปากทันทีในฐานะอสูรฟ้าผู้สูงส่ง การลอกเลียนถ้อยคำของผู้อื่น โดยเฉพาะจั่วม่อ ทำให้มันรู้สึกเสียหน้ายิ่ง“น่าเสียดายที่พวกซู่หลงเพิ่งจะเริ่มฝึกปรือได้ไม่นาน มิเช่นนั้น … …ฮึ่ม ฮึ่ม… …อ๊า น่าเบื่อเสียจริง!”ผูเยาบ่นงึมงำอยู่คนเดียวถึงตอนนี้ บรรพชนฟ้ากระจ่างมีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ก่อนหน้านี้ที่มันถูกหอรบค่ายกลโจมตีใส่ เป็นเพียงแค่เล่ห์กลของอีกฝ่าย แต่เมฆดำเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าเป็นเวทวิชาหรือค่ายกลบางอย่าง นี่จึงเป็นพลังที่แท้จริง กระทั่งการโจมตีของซิวเจ่อด่านจินตันยังสามารถหยุดยั้งเอาไว้ได้ ย่อมเรียกได้ว่าทรงพลังอย่างแท้จริงนี่ไม่คล้ายเวทวิชา อาศัยพลังบำเพ็ญเพียรด่านหนิงม่าย ไม่สามารถใช้เวทวิชาที่ทรงพลังถึงเพียงนี้ได้สิ่งเดียวที่เป็นไปได้มากที่สุดคือค่ายกล แต่สำนักทั่วไปไหนเลยจะมีค่ายกลอันร้ายกาจเช่นนี้อยู่ในมือ คนเหล่านี้…อาจมีประวัติความเป็นมาอันยิ่งใหญ่!บรรพชนฟ้ากระจ่างสะดุ้งใจวูบหนึ่งมันไม่เกรงกลัวชนชั้นหนิงม่ายกลุ่มนี้ ต่อให้ต้องฆ่าพวกมันทั้งหมด ก็เพียงแค่เสียเวลาเพิ่มอีกสักเล็กน้อยเท่านั้น สิ่งที่มันกังวลคือพอฆ่าคนรุ่นเยาว์ผู้หนึ่ง กลับจะเรียกตาเฒ่าอีกผู้หนึ่งแล่นมาทวงถามหนี้โลหิต อาศัยความมั่งคั่งของพรรคฟ้ากระจ่างพวกมันยังไม่มีค่ายกลอันทรงอำนาจเช่นนี้ หากมียอดฝีมือที่เหนือล้ ารุดม