องฝ่ายใหญ่โตเกินไป ดวงตาของบรรพชนฟ้ากระจ่างสาดเจตนาสังหารออกมาอย่างแรงกล้า มันจะพลาดโอกาสอันดีงามเช่นนี้ได้อย่างไร?ไม่เห็นมันขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว แต่ร่างหายวับไปในบัดดล จากนั้นปรากฏขึ้นเหนือเมืองอีกาทองคำ ห่างออกไปไม่กี่สิบจั้ง!มองเมืองอีกาทองคำที่ห่อหุ้มด้วยเมฆดำอยู่ใต้ฝ่าเท้าของมัน รอยยิ้มชั่วช้าอำมหิตประดับริมฝีปาก“พวกเจ้าทุกคนสมควรตาย!”มันยกมือขึ้น กระบี่บินสีครามดุจท้องฟ้าพลันปรากฏขึ้นที่ใจกลางฝ่ามือ ลอยนิ่งโดยไร้เสียง มันผลักมืออย่างนุ่มนวล กระบี่บินเปลี่ยนเป็นลำแสงสีคราม เหินทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า หายลับไปทันใดนั้นเอง บนท้องฟ้าเหนือศีรษะอันห่างไกลสุดกู่ เห็นจุดแสงสว่างลุกวาบ!บรรพชนฟ้ากระจ่างใบหน้าทอแววทระนงถือดี เนิ่นนานเท่าใดแล้วที่มันไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายชุดนี้? เนิ่นนานเกินไปจริงๆ! ท่าไม้ตายอันเลื่องชื่อของมันเผยโฉมอีกครั้งช่างน่าหวนหาอาวรณ์โดยแท้!ไม่มีผู้ใดหยุดยั้งท่าไม้ตายนี้ได้ ไม่เคยมีมาก่อน!เมืองอีกาทองคำอันกระจ้อยร่อยจะหายไปในไม่ช้า จะถูกลบออกจากยอดเขาดาวสวรรค์อย่างสิ้นเชิง มันรู้สึกเศร้าเสียดายอยู่บ้าง กล่าวตามความสัตย์ มันชมชอบเมืองน้อยแห่งนี้เป็นอย่างยิ่งนี่เป็นเมืองอันน่าลุ่มหลงอย่างแท้จริง!แต่ทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องถูกทำลายสิ้น!แต่แล้วทันใดนั้นเอง รอยยิ้มเย่อหยิ่งลำพองของมันพลันแข็งค้างเห็นยอดเขารอบข้างสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างกะทันหัน แผ่นดินขนาดใหญ่ไถลเลื่อนลงมา เ
