มาคลื่นเสียงสังวัธยายมนตร์ที่ล่องลอยอ้อยอิ่ง พลันคำรามกระหึ่มสะท้านฟ้าสะเทือนดิน!คลื่นเสียงที่มองไม่เห็น มีเมืองอีกาทองคำเป็นศูนย์กลาง กวาดวาบออกไปอย่างเกรี้ยวกราด!กระบวนท่าสังหารของค่ายกลวงแหวนฟ้าสำเนียงจันทร์ ‘คลื่นเสียงสังหารระฆังจันทรา!’บรรพชนฟ้ากระจ่างผู้สงบราบเรียบมาตั้งแต่ต้น ทันใดนั้นชะงักวูบอย่างแปลกใจไม่อาจหลบหลีกได้ทันเวลา สายฟ้าแกร่งสายหนึ่งฟาดใส่ใบหน้าของมันอย่างถนัดถนี่!เพียะ!กลุ่มอสรพิษสายฟ้าเต้นเร่าอยู่บนใบหน้าของมัน บรรพชนฟ้ากระจ่างตัวแข็งทื่อเพียะ เพียะ เพียะ!สายฟ้าแกร่งอีกหลายสาย โหมกระหน่ าฟาดใส่ร่างกายมันไม่ขาดสายบึม!อสรพิษสายฟ้าสะบัดพลิก กระแทกชนใส่กันอย่างรุนแรง แตกระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว เปล่งแสงเจิดจ้าบาดตา บรรพชนฟ้ากระจ่างถูกสายฟ้าแกร่งห่อหุ้มเอาไว้อย่างสิ้นเชิง ยากที่จะมองเห็นร่างของมันชัดตา“ฮ่า!” จั่วม่อลิงโลดยินดีจนแทบกระโดดตัวลอยเหตุผลที่มันสั่งให้สามสิบหกหอรบโหมจู่โจมบรรพชนฟ้ากระจ่างอย่างสุดชีวิต ก็เพื่อหลอกให้บรรพชนฟ้ากระจ่างหลงคิดไปว่าหอรบค่ายกลสงครามเป็นอาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของพวกมัน จั่วม่อจิตใจเชื่อมโยงกับเจดีย์น้อย จังหวะเวลาที่ใช้คลื่นเสียงสังหารระฆังจันทราออกมา นับว่าเหมาะเจาะพอดีถึงที่สุดฮี่ฮี่ เป็นจินตันแล้วอย่างไร? ไม่ใช่ถูกเกอหลอกลวงจนหัวหมุนเหมือนกันหรือ?จั่วม่อรู้สึกภาคภูมิใจยิ่ง ทั้งยังเบิกบานสำราญใจอย่างบอกไม่ถูก ราวกับกินผลโสมเข้าไปทั้
