ทราก่อนหน้านี้แม้แต่น้อย!ยอดเขาโดยรอบสะท้อนเสียงกลับไปกลับมา “ถูกฟ้าผ่าใส่จนหน้าดำ –ดำ –ดำ!”จั่วม่อรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ยกสองมือเท้าสะเอว แหงนหน้าจนแทบหงายหลังแผดเสียงหัวร่ออย่างคลุ้มคลั่ง “วะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”ทุกผู้คนใบหน้าสูบฉีดจนแดงก่ า พวกมันลอกเลียนจั่วม่ออย่างไม่มีผิดเพี้ยน เท้าสะเอว แหงนหน้าหัวร่อโดยพร้อมเพรียง “วะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”เสียงหัวร่อที่เต็มไปด้วยความคึกคักฮึกหาญของผู้คนเจ็ดพันกว่าคน สามารถได้ยินไปไกลโขหยงเวยอ้าปากค้าง ตะลึงลานอยู่กับที่บุรุษกลางคนใบหน้ามีแต่ความตระหนกตกใจ แต่บุรุษร่างใหญ่กลับตื่นเต้นเสียจนเกือบกระโดดเข้าไปร่วมวงก่นด่าด้วย เอาแต่พึมพำไม่หยุด “สมใจ!สมใจ! สมใจนัก!”
บรรพชนฟ้ากระจ่างใบหน้าบัดเดี๋ยวเขียวคล้ า บัดเดี๋ยวซีดขาว ความเยือกเย็นอันใด ท่วงท่าสภาวะของยอดฝีมืออันใด ล้วนเหวี่ยงทิ้งออกไปจากใจมันผมเผ้าสยายกระเซิง ดวงตาสาดประกายดุร้ายรุนแรง ราวกับอสรพิษอาฆาตเฝ้ารอฉกกัดคู่แค้น!จั่วม่อดูคล้ายเสียสติอย่างสมบูรณ์ มันชูมือขึ้นอีกครั้ง ทุกคนเห็นมันยกมือขึ้นรีบหุบปากตัวเอง เมืองอีกาทองกลายเป็นเงียบสงัด จนหากมีเข็มตกพื้นสักเล่มคงได้ยินอย่างชัดเจนจั่วม่อดวงตาแดงฉาน คำรามอย่างกระหายเลือด “พี่น้อง!”มันหยุดเล็กน้อย แล้วระเบิดเสียงออกมา “เหยียบมันให้จมดิน!”หลายพันคนใต้อำนาจจั่วม่อกระทั่งคิดยังไม่คิด ช่วยกันตะโกนอย่างพร้อมเพรียง”เหยียบมันให้จมดิน!
