ายของซู่หลงเริ่มสั่นระริก พลังงานสีดำที่ห่อหุ้มทั่วร่างเริ่มโคจรพลุ่งพล่านเกรี้ยวกราด“เริ่มแล้ว!” ผูเยาอุทาน จั่วม่อหัวใจแทบกระดอนออกมาพลังงานสีดำราวกับอสรพิษน้อยเรียวยาว เจาะเข้าไปในร่างของซู่หลงอย่างต่อเนื่อง ซู่หลงยิ่งสั่นสะท้านรุนแรงขึ้นเป็นลำดับ“ขั้นตอนที่เจตจำนงสังหารกลั่นเกลาร่างกาย เป็นอุปสรรคที่ยากที่สุด” ผูเยาดวงตาจ้องซู่หลงเขม็ง กล่าวเร็วรี่ “ร่างกายของพวกมันเดิมทีอ่อนแอตามธรรมชาติหากต้องการก้าวเดินไปในวิถีแห่งการบำเพ็ญเพียร พวกมันต้องผ่านการกลั่นเกลานี้หากคนผู้นี้ยังรอดชีวิตมาได้ จากนี้จะกลายเป็นเรื่องง่ายแล้ว… …”จั่วม่อไม่กล้าละสายตาเช่นกัน คนไม่ใช่ต้นไม้ใบหญ้า ไหนเลยจะไร้น้ าใจได้ ไม่ต้องกล่าวถึงสิ่งที่ทาสฝึกตนเหล่านี้ครุ่นคิดอยู่ในใจ แต่มันสามารถรู้สึกได้ถึงความไว้วางใจในตัวมันอย่างชัดเจน ในบรรดาทาสฝึกตนเหล่านี้ ไม่ว่าคนใด ล้วนแล้วแต่ยินยอมสละชีวิตของพวกมันเพื่อจั่วม่อได้โดยไม่กะพริบตาเสียด้วยซ้ าการศึกนอกเมืองอีกาทองคำได้พิสูจน์เรื่องนี้มากเกินพอแล้วหากบอกว่ามันไม่ได้หวั่นไหวใจ ก็เท่ากับหลอกลวงผู้คน ไม่ว่าจะอย่างไร มันก็ไม่ต้องการให้เกิดเรื่องขึ้นกับซู่หลงและคนอื่นๆ หลายวันมานี้ วัตถุดิบหรือยุทธภัณฑ์เวทใดที่จำเป็น ไม่ว่าจะราคาแพงสักเท่าใด ขอเพียงมีอยู่ในมือ มันล้วนส่งมอบออกมาโดยไม่ลังเลมันไม่กล้าคาดหวังใหญ่โตถึงความก้าวหน้าของค่ายเว่ย มันเองอาจเริ่มต้นฝึกฝีมือได้ไม่
