กับความจริงข้อนี้นางมั่นใจยิ่ง นางเป็นแม่ทัพบัญชาการศึกระดับสัมฤทธิ์ด้วยตนเอง มีขีดความสามารถตัดสินฝีมือของกงซุนชาได้ถูกต้องแม่นยำยิ่งกว่าบุรุษหนุ่มที่มีรอยยิ้มขวยเขินเอียงอายราวกับเด็กชายข้างบ้านผู้นี้ เป็นแม่ทัพบัญชาการศึกอย่างน้อยระดับเงินไม่ผิดแน่!พรรคฟ้ากระจ่างคราวนี้เตะถูกจานเหล็กเข้าเต็มรัก!หยงเวยจ้องมองสนามรบโดยไม่กล่าวคำใด ด้านหลังนางเป็นใบหน้าตะลึงลานของบรรดาองครักษ์จวนโหวสายตาของนางเงยขึ้นไปยังบุรุษหนุ่มผิวคร้ามบนก้อนเมฆมงคล นั่นจึงเป็นเจ้าเมืองอีกาทองคำ แต่แล้วนางพลันขมวดคิ้วฉับ เจ้าเมืองอีกาทองคำผู้นั้นดูเหมือนกำลังชื่นชมเท้าเปล่าของสตรีที่ยืนอยู่ข้างๆนางคาดไม่ถึงว่ามันจะเป็นคนตัณหากลับผู้หนึ่งหยงเวยลอบเวทนาในใจ แม่ทัพบัญชาการศึกหนุ่มฉกรรจ์ผู้หนึ่งมีอนาคตไร้ขีดจำกัด แต่กลับต้องมาอยู่ใต้อำนาจของคนตัณหากลับผู้หนึ่ง นางรู้สึกเศร้าเสียดายสุดบรรยายจั่วม่อเพ่งตามองเท้าเปล่าอันสมบูรณ์แบบของสตรีซิวเจ่อ กล่าวราวรำพึงกับตัวเอง “บอกข้าที ครั้งนี้บรรพชนฟ้ากระจ่างจะมาด้วยหรือไม่?”หลังจากร่วมเป็นร่วมตายกันในครั้งที่ต่อสู้กับแผ่นจานดินนภาเก้าแปลงความสัมพันธ์ระหว่างจั่วม่อกับสตรีซิวเจ่อก็ใกล้ชิดสนิทสนมโดยไม่รู้ตัว กระทั่งมันเองยังไม่ค่อยเข้าใจนักเท้าเปล่าของนางมักจะดึงดูดความสนใจของมันอย่างไม่ทันตั้งตัว ทีแรกมันรู้สึกอับอายอยู่บ้าง แต่หลังจากนั้นพบว่านางไม่ได้แยแสสนใจมันแม้แต่น้อย จึง