ชมดูอย่างเปิดเผยเสียเลยนี่คือการชื่นชมศิลปะตามธรรมชาติอันงดงาม! จั่วม่อให้เหตุผลอันถูกต้องตามทำนองคลองธรรม“มันสมควรมาในไม่ช้า”จั่วม่อพึมพำกับตัวเอง แต่สายตายังคงจ้องอยู่ที่เดิม“บรรพชนฟ้ากระจ่าง… …”สตรีซิวเจ่อเงียบสนิทปลดทรัพย์ของเชลยศึกเป็นงานที่ค่ายจูเชวี่ยชำนาญเป็นอย่างยิ่ง เปาอี้ก็รีบออกจากเมืองอีกาทองคำมาช่วยเหลือ ใช้เวลาไปไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม ก็กวาดล้างผู้ถูกจับกุมทั้งหมดจนเกลี้ยงเกลาบรรดาผู้ชมเฝ้าดูด้วยดวงตาร้อนฉ่าแทบลุกไหม้ พวกมันต้องการโถมเข้าไปจับปลาสักตัวสองตัว แต่หลังจากชมดูพลังต่อสู้อันเข้มแข็งของค่ายจูเชวี่ย ไม่มีผู้ใดกล้าแส่หาที่ตายเมื่อหงจุนเซวียนกับศิษย์พรรคฟ้ากระจ่างที่เหลือถูกพาตัวเข้าพบจั่วม่อ พวกมันแต่ละคนหลงเหลือเพียงกางเกงตัวเดียว“หากเจ้ากล้าแตะต้องพวกเราแม้แต่เส้นผม ท่านบรรพชนจะไม่เอาเจ้าไว้แน่!”ศิษย์พรรคฟ้ากระจ่างผู้หนึ่งคำรามด้วยอารมณ์รุนแรงเจ้าคนเสียสติ! จั่วม่อเหลือกตา สถานการณ์เช่นนี้ ยังจะกล่าววาจาโง่เง่าประดานี้ หรือรำคาญในการมีชีวิตสืบต่อไปแล้ว?หงจุนเซวียนพลันตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “หุบปาก!”มันไม่แยแสสนใจศิษย์ผู้นั้น หันกลับมากล่าวกับจั่วม่อ “พวกเราล้วนเป็นศิษย์เอกของพรรคฟ้ากระจ่าง หากใต้เท้าเว้นทางรอดให้แก่เรา เรายินดีจ่ายค่าตอบแทนที่เหมาะสม”จั่วม่อตาลุกวาบ สำหรับมันยังจะมีอะไรน่าสนใจไปกว่าจิงสือ แต่ปากยังคงกล่าว“อ้อ แต่ตอนนี้เจ้าไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออีกแล
