งราบเรียบบรรดาศิษย์พรรคฟ้ากระจ่างงงงันวูบ จากนั้นหัวร่องอหาย ราวกับว่าพวกมันได้ยินเรื่องขบขันที่สุดในโลกหงจุนเซวียนหัวร่ออย่างหนักจนแทบหายใจไม่ทัน หลังจากนั้นสักครู่ ค่อยหยุดหัวร่ออย่างยากเย็น กล่าวด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน “อย่าได้ล้อเล่นแล้ว คิดสังหารท่านบรรพชน? ลำพังพวกเจ้านี่หรือ? ข้าว่าเจ้าสมควรพิจารณาข้อเสนอของข้าก่อนหน้านี้จะดีกว่า”จั่วม่อถามอย่างสนอกสนใจ “อ้อ เพราะเหตุใด? พลังของพวกเรายังไม่พอ?”“ไม่ใช่แค่ว่าพลังไม่พอ” หงจุนเซวียนแย้มยิ้มเย็นชา “ท่านบรรพชนเป็นยอดฝีมือด่านจินตัน พลังของท่านไร้ขอบเขต พวกเจ้าอาจแข็งแกร่งอยู่บ้าง แต่ต่อหน้าท่านบรรพชน เจ้ากระทั่งช่องว่างให้เคลื่อนไหวยังไม่มี เป็นอย่างไร? ลองพิจารณาข้อเสนอของข้าดีกว่า ผู้คนควรสำนึกตัวบ้าง”หงจุนเซวียนบนใบหน้าปรากฏเค้าทระนงถือดีอย่างสุดจะระงับยับยั้งจั่วม่อไม่คิดสิ้นเปลืองวาจากับคนเหล่านี้อีก มันหมุนตัวจากไป จุดยืนของผู้คนแตกต่างกัน ไม่อาจบังคับฝืนใจ หงจุนเซวียนกับพวกไม่มีทางเข้าใจความคิดของมันมันเพียงโบกมือเป็นสัญญาณโดยไม่หันกลับไปมอง “อย่าได้เก็บคนเหล่านี้ไว้ ทำให้แน่ใจว่าพวกมันจะไม่กลับมาหลอกหลอนเราในภายหลัง”หงจุนเซวียนกับพวกหน้าซีดขาวราวกระดาษอย่างฉับพลันหลังจากศึกครั้งนี้ ชื่อเสียงของเมืองอีกาทองคำกระเดื่องดังไปทั่วอาณาจักรขุนเขาน้อย คนกลุ่มนี้กับเมืองแห่งนี้ จู่ๆ ก็ทะยานขึ้นฟ้าโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้า ไม่มีผู้ใดทราบป
