้วยความไม่อยากจะเชื่อที่ด้านหลังมันมันเพียงแย้มยิ้มขวยเขินเอียงอาย ผู้คนรอบกายพลันสะท้านขึ้นอย่างพร้อมเพรียงหลายวันมานี้ ใบหน้าของแม่นางน้อยยะเยียบเย็นชา ทว่ายังชวนสบายใจเสียกว่า แต่เวลานี้เมื่อเผยรอยยิ้มเอียงอายอันเป็นป้ายยี่ห้อ พวกมันรู้สึกขนหัวลุกชี้ชัน“พวกเจ้าคงเข้าใจคำสั่งของเหล่าป่านแล้วกระมัง?”“เข้าใจ!” ทุกผู้คนตอบรับตามสัญชาตญานเอาชีวิตรอด“เช่นนั้นก็เริ่มกันเถอะ” กงซุนชาในดวงตาแย้มยิ้มเอียงอาย ทันใดนั้นประกายเย็นเยียบดุจคมมีดลุกวาบ
