็คงไม่ตำหนิข้า!”“ทราบแล้ว!” ทุกผู้คนในใจสะท้านขึ้นเฮือกหนึ่ง พากันรับคำอย่างพร้อมเพรียงหยงเวยกับสองร้อยองครักษ์จวนบินด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่สามารถ กองกำลังนั้นรวดเร็วเกินไป พวกมันแม้ทุ่มเทพลังปราณไม่คิดชีวิต ยังแทบคลาดจากร่องรอยของกองกำลังนั้น อีกฝ่ายเห็นได้ชัดว่ามีเรื่องเร่งด่วน และไม่แยแสสนใจกลุ่มของพวกตนที่ติดตามอยู่เบื้องหลังหลังจากโหมบินติดต่อกันหลายวันหลายคืน นางก็หมดสิ้นเรี่ยวแรง แต่นางกลับพบว่าแปลกประหลาดอย่างเหลือเชื่อ กองกำลังนี้คล้ายไม่มีร่องรอยของความเหน็ดเหนื่อยใดๆเป็นไปได้อย่างไร? พวกมันใช่เป็นคนที่หลอมสร้างจากเหล็กหรือไม่?เมื่อนางเงยหน้าเห็นกองกำลังสุดแกร่งสุดลี้ลับนี้อยู่ที่เบื้องหน้า ค่อยระบายลมหายใจโล่งอก ในที่สุดนางไม่ได้คลาดจากพวกมัน หลังจากติดตามพวกมันอยู่หลายวันนางคุ้นเคยกับกองกำลังนี้อยู่บ้าง นี่เป็นกองกำลังชั้นยอดอย่างแท้จริง กระทั่งกลางฝูงชนมหาศาล นางยังสามารถพบเห็นพวกมันอย่างง่ายดายอย่างไรก็ตาม พอกวาดตามองสถานการณ์ นางพลันตะลึงงันเนื่องเพราะที่กำลังเผชิญหน้าอยู่กับกองกำลังนี้ เป็นกองทัพอันยิ่งใหญ่ไม่ต่ ากว่าห้าพันคน!นี่… …นี่… … พวกมันกำลังท้าทายศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าพวกมันร่วมหกเท่าตัว?นี่…จะเป็นไปได้อย่างไร? พวกมันเสียสติไปแล้ว? โหมเดินทางอย่างบ้าคลั่งติดต่อกันหลายวันเช่นนี้ พวกมันยังจะเอาเรี่ยวแรงจากที่ใดมาต่อสู้?กงซุนชาไม่ได้สังเกตเห็นสายตาที่เต็มไปด
