ฆมงคล นำสตรีซิวเจ่อลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือเมืองอีกาทองคำอย่างแช่มช้าเห็นสีหน้าของเหล่าวิหคเพลิงทอแววเหน็ดเหนื่อยอยู่บ้าง แต่ขวัญกำลังใจยังเปี่ยมล้น และไม่มีผู้ใดขาดหายไป ก้อนหินในใจมันค่อยร่วงหล่นลงเช่นกัน มันคิดทักทายศิษย์น้องสักคำ แต่ไม่ทราบเพราะเหตุใด วาจาพอหลุดออกจากปาก กลับกลายเป็นว่า“ศิษย์น้อง! อย่าปล่อยให้พวกมันหลบหนีไปได้แม้แต่คนเดียว!”จั่วม่อตะโกนสุดเสียง สุ้มเสียงสะท้อนก้องอยู่ในหุบเขาผู้คนค่อยแน่ใจในบัดดล กองกำลังเจ็ดร้อยแปดร้อยคนอันเป็นที่กล่าวขานกันไปทั่วนี้ เป็นไปตามที่คาด พวกมันคือกองกำลังชั้นยอดของเมืองอีกาทองคำจริงๆ! คำว่า‘ศิษย์น้อง’ ยังช่วยยืนยันข้อสันนิษฐานของชายร่างใหญ่กับเซียนเซิงวัยกลางคนอีกทางหนึ่ง ว่าจั่วม่อสมควรเป็นศิษย์ของสำนักลี้ลับที่เร้นกายในใจทุกผู้คนมีความคิดเช่นเดียวกัน ดูเหมือนว่าเจ้าเมืองอีกาทองคำจะเชื่อมั่นในกองกำลังชั้นยอดนี้อย่างเปี่ยมล้น มันถึงกับไม่คิดปล่อยให้ศัตรูหลบหนีแม้แต่คนเดียว ความบาดหมางระหว่างเมืองอีกาทองคำกับพรรคฟ้ากระจ่างบรรลุถึงจุดที่ไม่ยอมอยู่ร่วมฟ้า ไม่น่าแปลกใจที่เมืองอีกาทองคำคิดสังหารหมู่หอสำนักนอกทั้งหมดอย่างที่คาดไว้ นี่ไม่ใช่บุคคลธรรมดาสามัญ มีแต่บุคคลเช่นนี้จึงโดดเด่นเหนือผู้คนจั่วม่อกล่าวเสริมอีกประโยคด้วยสุ้มเสียงหนักๆ “พวกมันล้วนเป็นแพะอ้วน! เจ้าอย่าปล่อยพวกมันหนีไปแม้แต่คนเดียว!”ทุกผู้คนตัวแข็งเป็นหินอย่างพร้อมเพรียง ก
