ตาจั่วม่อ นี่เริ่มมีร่องรอยของการเบาบางลงนี่มัน… …จั่วม่อหัวใจกระตุกวูบในเวลานี้เอง ซู่หลงคำรามอีกครั้ง “ฆ่า!”ทุกผู้คนสะท้านใจวูบ ยังไม่ทันได้ตอบสนอง พลันได้ยินเสียงหนึ่งพันองครักษ์ทุกข์ยากคำรามตอบอย่างพร้อมเพรียง “ฆ่า!”เจตนาสังหารถูกปลดปล่อยเป็นอิสระ ราวกับพยัคฆ์ร้ายเผ่นโผนออกจากกรงขังคำรามพลางพุ่งอาละวาด ไม่มีผู้ใดหยุดยั้งได้!กองทัพที่เป็นระเบียบเรียบร้อย ทันใดนั้นแยกย้ายออกไป แต่ละหมู่ราวกับกลุ่มเมฆสีดำกระจายออกรอบข้าง ในเวลาเดียวกันอสรพิษดำหลายสิบตัวฉกวาบออกจากระบวนทัพค่ายกล บิดกายอันหยาบหนาเท่าถังน้ า สะบัดฟาดตรงไปยังเหล่าซิวเจ่อหอสำนักนอกที่กลางอากาศซี่ ซี่ ซี่!เสียงขู่ฟ่อของอสรพิษดำกระชั้นเร่งร้อนไม่มีที่สิ้นสุด บันดาลให้ผู้คนหนังศีรษะชาซ่านบรรดาผู้ชมเห็นเพียงกระแสวังวนเดือดพล่าน งูยักษ์ดำยาวหลายสิบจั้งพุ่งวาบออกมานับสิบๆ ตัว แยกเขี้ยวดำทมิฬ ฉกวาบเข้าใส่ซิวเจ่อหอสำนักนอกกลางเวหาอย่างพร้อมเพรียงระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายอันที่จริงไม่นับว่าห่างไกลนัก อสรพิษยักษ์สีดำราวกับลูกธนูหลุดจากแล่ง พกพาพลังสภาวะสุดต้านทาน สาดพุ่งขึ้นไปอยู่ตรงหน้าซิวเจ่อฝ่ายศัตรูในชั่วพริบตาเงาสีดำพร่ามัวจู่ๆ ก็พุ่งเข้าหามัน เฮ่อเสียงสมองลั่นอึงอล จากนั้นกลายเป็นขาวว่างเปล่าไม่ใช่เพียงมันผู้เดียว ผู้อาวุโสอื่นๆ ไม่มีผู้ใดตอบโต้ได้วู้ม!พายุคาวคลุ้งกระโชกผ่าน ความเจ็บปวดที่จินตนาการไว้ไม่บังเกิดขึ้น เฮ่อเส
