ียงสะท้านเฮือก ทันใดนั้นได้สติขึ้นมา มันพบว่ารอบกายรายล้อมไปด้วยสีดำมืดผืนหนึ่งความหวาดหวั่นอันแปลกประหลาดท่วมท้นอยู่ในใจ มันกลืนน้ าลายอย่างฝืดคอที่ใด? ที่นี่คือที่ใด?เย็นเยือก กระหายเลือด ปราศจากร่องรอยของชีวิต มันคล้ายอยู่ในมิติว่างเปล่าความหวาดกลัวและความอ้างว้างราวกับกระแสคลื่น โหมซัดแนวป้องกันทางจิตวิญญาณอย่างต่อเนื่องสงบใจไว้ … … สงบใจไว้ … … มันต้องสงบใจเอาไว้!นี่ต้องเป็นภาพมายาอย่างแน่นอน!เฮ่อเสียงพร่ าบอกตัวเองซ้ าๆ พยายามระงับใจให้เยือกเย็นลงอย่างสุดความสามารถทันใดนั้น สุ้มเสียงที่แฝงไว้ด้วยรังสีอำมหิตอย่างเปี่ยมล้น สะท้อนสะท้านผ่านมิติอันว่างเปล่า“ฆ่า!”อย่างฉับพลันทันใด มันจู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากด้านหลัง เฮ่อเสียงดวงตาเบิกกว้าง ค่อยๆ ก้มลงมองดูด้วยความสยดสยอง เห็นฝ่ามือที่ห่อหุ้มด้วยพลังงานสีดำข้างหนึ่ง ทะลวงผ่านออกมาจากทรวงอกของมันกว่าครึ่งค่อนเพราะเหตุใด … …สติเสี้ยวสุดท้ายดับวูบ จิตใจของมันตกลงไปในความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดซู่หลงรู้สึกว่าภายในร่างของมันร้อนลวกอย่างน่าตระหนก คล้ายถูกแผดเผาเป็นเถ้าถ่าน มันได้แต่กัดฟันทนรับไว้ พวกมันเมื่อฝึกปรือวิชาองครักษ์ทุกข์ยาก นี่เป็นเรื่องปกติที่ต้องเผชิญ เมื่อสักครู่มันเพิ่งเร่งเร้าทักษะปิศาจ สังหารเฮ่อเสียงด้วยการโจมตีครั้งเดียวแต่ในเวลานี้ มันไม่รู้สึกปิติยินดีแม้แต่น้อย ในใจมีเพียงจิตกระหายสงครามอันบ้าคลั่งเท่านั้นม