วกเจ้าไม่ยินดี?”ศิษย์พรรคฟ้ากระจ่างอื่นๆ พากันถลึงมองอย่างเป็นปรปักษ์ หากเฮ่อเสียงกับพวกกล้าแสดงท่าทีต่อต้านแม้แต่น้อย พวกมันจะชักกระบี่ลงมือในบัดดลเฮ่อเสียงหน้าซีดคล้ าเหมือนคนตาย มันทราบกระจ่างว่าไม่มีหนทางอื่นใดอีกความอดทนของพรรคฟ้ากระจ่างมาถึงขีดจำกัดแล้ว ได้แต่กล่าวอย่างเต็มฝืน “ข้ายินดี”มีเพียงหนทางเดียวที่หลงเหลือ แสวงหาหนทางรอดในความตายหงจุนเซวียนกับพวกไม่เปิดโอกาสให้มันได้เลือก สำหรับเรื่องหลบหนี ไม่เคยมีอยู่ในใจมันตั้งแต่แรก ไม่ว่าอาณาจักรขุนเขาน้อยจะมีขนาดใหญ่โตเท่าใด ก็ไม่มีที่ใดให้มันสามารถหลบซ่อนตัวได้เห็นเฮ่อเสียงยินยอมรับคำ ผู้อาวุโสอื่นๆ ในดวงตาเริ่มทอแววลังเล โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลายคนที่เป็นหนิงม่ายขั้นสาม ซึ่งกำลังครุ่นคิดหาทางหลบหนี แต่เหล่าศิษย์พรรคฟากระจ่างรายล้อมพวกมันเอาไว้อย่างแน่นหนา พวกมันทราบว่าการหลบหนีคงไม่ง่ายดายนักพวกมันยืนเงียบงันอยู่ข้างกายเฮ่อเสียงดวงตาของศิษย์พรรคฟ้ากระจ่างเช่นหงจุนเซวียนสาดประกายชิงชังรังเกียจสำหรับพรรคฟ้ากระจ่าง จากเบื้องสูงถึงเบื้องต่ า การตายของหวงจั๋วกวงไม่ต่างอันใดกับฟ้าผ่าในวันอากาศแจ่มใส เหล่าศิษย์พรรคฟ้ากระจ่างส่วนใหญ่เทิดทูนบูชาศิษย์พี่ใหญ่เป็นที่สุด การตายของศิษย์พี่ใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาณาจักรขุนเขาน้อยที่เป็นดั่งสวนหลังบ้านของพวกมัน พวกมันล้วนรู้สึกว่าไม่ควรมีอันตรายใดจึงจะถูก เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ จะให้พวกมันยอมร
