าต้องตายกันทั้งหมด ก็ต้องสร้างชื่อค่ายเว่ยให้เป็นที่เลื่องลือ!”สุ้มเสียงของมันไม่ดัง แต่ทุกผู้คนในค่ายเว่ยพลันเต็มไปด้วยความฮึกเหิมจั่วม่อไม่ได้ยินว่าพวกมันกล่าวอันใด แต่มันมองพลังปราณสีดำที่พลุ่งพล่านเหนือค่ายเว่ยอย่างตื่นตะลึง เนื่องเพราะจู่ๆ ปราณสีดำพลันแข็งกล้าขึ้นหลายส่วน ในสายตามันพลังงานเหล่านี้ดำมืดราวกับน้ าหมึก กระทั่งมันยังอดไม่ได้ ต้องบังเกิดลางสังหรณ์อันตรายอย่างรุนแรงค่ายกลศึกอันร้ายกาจ!จั่วม่อตะลึงงัน สตรีซิวเจ่อที่ด้านข้างจ้องมองไปยังค่ายเว่ย ดวงตาพลันทอแสงสีม่วงอันน่าขนลุกด้วยเนตรปราณ จั่วม่อเห็นเส้นใยพลังงานสีดำพวยพุ่งออกมาจากค่ายเว่ยแต่ละคน เมื่อพลังงานสีดำลอยออกมา พวกมันจะเข้าไปในค่ายกล ว่ายเวียนไปมาอยู่ภายในค่ายกล ในชั่วกะพริบตาเดียว ค่ายกลขบวนนั้นก็เต็มไปด้วยเส้นใยพลังงานสีดำเล็กละเอียดมากมายนับไม่ถ้วน“ไปกันเถอะ!” เฮ่อเสียงตวาดหนักๆผู้อาสุโสอื่นๆ เรียกกระบี่บินออกมาและเปิดใช้งานโล่พลังปราณอย่างเงียบเชียบด้านหลังพวกมัน ซิวเจ่อทั้งหนึ่งพันคนก็ทยอยเปิดใช้งานชุดเกราะปราณของตนเช่นกันท้องฟ้าปกคลุมด้วยสีสันอันหลากหลายอีกครั้งสายตาของผู้ชมกลับมารวมตัวกันเป็นตาเดียว เฝ้ารอการปะทะเดือดของสองกองกำลังในแง่ของความแข็งแกร่ง หอสำนักนอกได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด ในสายตาของหลายคน เกราะปราณของพวกมันเหนือกว่าเกราะหนักของค่ายเว่ย นี่เป็นครั้งแรกที่พวกมันเห็นคนใช้เกราะหนักที่เทอะทะง
