เผชิญหน้ากับการโจมตีโดยตรงเล่า จะสยองขวัญสั่นประสาทถึงเพียงไหน?ไม่มีผู้ใดหัวร่อเยาะกองกำลังที่พ่ายแพ้ในอาณาจักรขุนเขาน้อยไฉนมีกองทัพอันร้ายกาจถึงเพียงนี้อยู่ด้วย?แม้แต่ในอาณาจักรวารีฟ้าของพวกมัน กองกำลังที่สามารถบรรลุถึงระดับชั้นนี้ได้ สมควรมีไม่เกินหนึ่งหรือสองกองทัพเท่านั้น“เหล่าต้า มีคนติดตามพวกเรามา” เซี่ยซานกระซิบบอกกงซุนชาหลายคนในกองทัพสังเกตเห็นกลุ่มคนที่ติดตามพวกมันมาทางด้านหลังอยู่แล้วแต่พวกมันไม่ได้วิตกกังวล เพียงอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้างเท่านั้น หลังจากทำสงครามมานาน ผู้คนที่พบเห็นการสู้รบของพวกมันล้วนเร่งรีบหลบลี้หนีหน้าราวกับสายลม นี่เป็นครั้งแรกที่พวกมันเห็นคนที่กล้าติดตามพวกมันมาเช่นนี้กงซุนชาเหลียวหน้ากลับไปมอง “อ้อ ลองไปถามดู”เซี่ยซานลอบตำหนิตัวเองปากมาก นี่ไม่เท่ากับหาเรื่องใส่ตัวหรอกหรือ? แต่เมื่อแม่นางน้อยสั่งการลงมา มันก็ได้แต่บินย้อนกลับไปยังคนกลุ่มนั้นกล่าวตามความสัตย์ หยงเวยก็รู้สึกกังวลไม่น้อย หากอีกฝ่ายไม่ถือหลักเหตุผลเพียงพุ่งจู่โจมเข่นฆ่าเข้ามาอย่างไม่ไว้หน้า พวกนางก็ได้แต่หลบหนีเท่านั้น แต่นางสังเกตเห็นอีกฝ่ายไม่คล้ายหมกมุ่นอยู่กับการเข่นฆ่าสังหาร อีกทั้งยังไม่ได้ไล่ล่าเหล่าศัตรูที่หลบหนีนางกระหายใคร่รู้เกี่ยวกับกองกำลังนี้จนอดใจไม่ไหวจริงๆ นางศึกษาร่ าเรียนมาตั้งแต่เด็ก ภูมิความรู้เหนือล้ ากว่าผู้คนทั่วไป เป็นธรรมดาที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนกองกำลังนี้เริ่
