บว่าพวกเราสามารถเดินทางไปกับกองกำลังของพวกท่านด้วยได้หรือไม่? เพื่อความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น นี่เป็นน้ าใจเล็กน้อย ไม่ถือเป็นความเคารพ โปรดยิ้มรับไว้ด้วย”กล่าวพลางนำจิงสือระดับสี่ออกมาหลายชิ้นเซี่ยซานกวาดตามองจิงสือในมือนาง แต่ไม่ได้หยิบฉวย เพียงผงกศีรษะ กล่าวว่า“ข้าจะรายงานให้แก่เจ้า”กล่าวจบก็หันหลังกลับ เหินร่างเข้าไปในกองกำลัง“ไปกับเราด้วย?” กงซุนชาแปลกใจอยู่บ้าง“โอ้ หรือว่านางคิดไล่ตามหนึ่งในพวกเรา?” เหลยเผิงหัวร่ออย่างมีเลศนัย ที่ด้านข้าง เหนียนลู่สะท้านขึ้นทั้งร่าง รีบรับสมอ้าง “นอกจากสุดหล่ออย่างข้า ยังจะมีผู้ใดอีก?”ทุกผู้คนไม่แยแสสนใจพวกมัน กระทั่งจงหยูยังทนดูไม่ได้ นี่มันเคยอยู่หน่วยย่อยเดียวกันกับตัวตลกสองตัวนี้มาก่อนหรือ? น่าอับอายแทบตายแล้ว!“นางว่าอย่างนั้น นางยังบอกว่าพวกนางมาจากจวนอู่โหวแห่งอาณาจักรวารีฟ้า” เซี่ยซานกล่าวเสริม“พวกเจ้าผู้ใดเคยได้ยินนามนี้บ้าง?” กงซุนชาหันไปถามรวมๆ“พวกเราล้วนเป็นคนบ้านนอก ผู้ใดจะเคยไปยังอาณาจักรวารีฟ้า?” ม้าฝานหัวร่อเยาะหยัน“ท่านคิดทำอย่างไร?” เซี่ยซานมองกงซุนชา“เราไม่ได้มีเวลาที่จะพัวพันกับพวกมัน” กงซุนชาสั่นศีรษะ“น่าเสียดายจริงๆ นั่นเป็นโฉมสะคราญปานหยาดฟ้ามาดินนางหนึ่ง” เซี่ยซานน้ าเสียงแฝงแววหยอกเย้าเล็กน้อยกงซุนชาเหลือบมองมันแวบหนึ่ง เซี่ยซานหุบปากฉับ อย่าได้ตอแยแม่นางน้อยมิเช่นนั้นมันจะประสบชะตากรรมอันน่าอนาถยิ่งทันใดนั้น นกกระเรียนกระ
