คนทั้งหมดล้วนเงียบงันไป
ในอุโมงค์อันใหญ่โตของจั่วม่อ รอบด้านเต็มไปด้วยลวดลายค่ายกล ในใจมันตื่นเต้นยินดีถึงที่สุด เสร็จสมบูรณ์! ในที่สุดก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว!
อาศัยพลังของตนเอง ก่อตั้งขบวนค่ายกลมหึมาเช่นนี้ เพียงพอให้ภาคภูมิใจแล้ว!
หวนคิดถึงการโหมก่อสร้างทั้งวันทั้งคืน มีแต่ตัวมันที่ทราบว่าลำบากลำบนถึงเพียงไหนนับตั้งแต่เริ่มสร้างเมืองอีกาทองคำ มันไม่คิดเลยว่าจะสามารถทำสำเร็จได้จริงๆสถานการณ์ภายนอกเขม็งเกลียวราวกับแส้ล่องหน คอยหวดฟาดเร่งรัดมันอยู่ตลอดเวลากระตุ้นให้มันเร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ!
เมื่อมาถึงความสำเร็จอย่างแท้จริง จั่วม่อกลับรู้สึกคล้ายเป็นความฝัน
“บอกข้าที นี่เป็นความจริงหรือ?” จั่วม่อพลันหันไปถามสตรีซิวเจ่อ
นางคล้ายไม่ได้ฟัง ทั้งยังไม่ตอบสนองตามเคย
จั่วม่อหัวร่อฮี่ฮี่ ไม่สนใจนาง หันกลับมารำพึงกับตัวเอง “โปรดอย่าให้เป็นเพียงแค่ความฝันเลย!”
ในช่วงที่ผ่านมา พลังจิตสำนึกของมันรุดหน้าไปมาก ฝีมือเล่นกับไฟของมันก็ลึกล้ำขึ้นทุกวัน เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้การทำงานช่วงหลังเสร็จสิ้นลงอย่างรวดเร็ว หากอาศัยระดับทักษะเดิม คิดกระทำโครงการใหญ่โตถึงเพียงนี้ให้เสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์ ไม่มีเวลาอีกครึ่งปี ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอน
คราวนี้ผูเยาไม่ได้หลอกลวงมัน ตลอดกระบวนการสร้างเมือง มันมีความก้าวหน้าอย่างใหญ่หลวง กระทั่งตัวมันเองยังตื่นตะลึง ศีรษะเหล็กหยกเข้าสู่การสุกงอมครั้งที่สาม และสิ่งที่ทำใ
