หลังจากได้รับความตื่นตระหนกอย่างรุนแรง เหล่าซิวเจ่อล่าถอยไปยี่สิบกว่าลี้ค่อยหยุดยั้งลง โชคดีที่จุดแสงสีเงินจากเมืองอีกาทองคำไม่ได้ไล่ล่าติดตามมา พวกมันค่อยคลายใจลงเล็กน้อย
“เหล่าต้า หอรบค่ายกลสงครามคืออะไร?” ลูกสมุนถามอย่างงุนงง หลายคนก็มีสีหน้าสับสนงงงวยเช่นเดียวกัน แต่บางคนใบหน้ายังทอแววหวาดกลัวไม่คลาย
“สุดยอดอาวุธในการปั้องกันเมือง” เหล่าต้ามองไปยังเมืองอีกาทองคำ พลางกล่าวเตือนว่า “เจ้าต้องระวัง หากพบเมืองใดมีสิ่งของเช่นที่เราเพิ่งพบเห็นนี้ เจ้าจะต้องระวังให้มาก หอรบค่ายกลสงครามฤทธานุภาพร้ายกาจ ใช้หยุดยั้งการโจมตีของศัตรูได้ชะงัดนัก โดยทั่วไปมักพบเห็นตามเมืองใหญ่ คิดไม่ถึงว่าในเมืองเล็กๆ เท่านี้ กลับมีถึงสามสิบหกหอรบ”
“เพียงแค่สามสิบหกหอรบเท่านั้น พวกเรามีกันตั้งมากมาย ลองโจมตีพร้อมกันสักครั้งสมควรทำลายพวกมันได้ในคราวเดียว” บางคนยังเชื่อไม่ลง
“โจมตี?” เหล่าต้าแย้มยิ้มเย็นเยียบ “อย่าแส่หาความยุ่งยากให้แก่ข้า! ฝั่ายตรงข้ามแข็งแกร่งกว่าพวกเรามาก! อย่าได้ดูแคลนหอรบค่ายกลสงครามทั้งสามสิบหกหอนี้ของสิ่งนี้ราคาแพงลิบลิ่วอย่างที่เจ้าไม่สามารถจินตนาการได้ แม้ว่าพวกเราจะขายตัวเอง ยังไม่สามารถแลกกับหอรบเหล่านี้ได้แม้แต่หอเดียว”
“ราคาแพงถึงเพียงนั้น?” ลูกสมุนปากอ้าตาค้าง
“อา แพงมาก” เหล่าต้ากล่าว “ลองคิดดู เวลานี้พวกเราต้องคอยวิตกกังวลกับเมล็ดข้าวปราณทุกวี่วัน แต่อีกฝั่ายกลับมีความสามารถในกา
