ซูเฉินจับจ้องการหลอมโอสถของเจียงอวิ๋นเหอ สายตานิ่งเฉย แต่ในใจกลับมองทะลุระดับของอีกฝ่ายออกจนแจ่มชัด
ด้วยพลังของเปลวเพลิงบัวม่วง เจียงอวิ๋นเหอมีโอกาสสูงมากที่จะหลอมเม็ดยาวิญญาณมังกรพยัคฆ์สำเร็จ!
แต่ซูเฉินย่อมรู้ดีกว่าใคร เม็ดยาวิญญาณมังกรพยัคฆ์หาใช่โอสถที่หลอมง่ายดาย หากพลาดแม้แต่น้อย หม้อหลอมระเบิดได้ทุกเมื่อ
ยิ่งไปกว่านั้น แม้จะหลอมสำเร็จ แต่คุณภาพของโอสถที่ได้ก็ยังแตกต่างกันอย่างมหาศาล
โครมม!
เปลวเพลิงใต้พิภพพลุ่งขึ้นราวกับมังกรคำราม พวยพุ่งโอบล้อมหม้อหลอมโอสถ
ซูเฉินยังคงสีหน้าเรียบเฉย ปราณแท้พลุ่งพล่านออกจากร่าง ฝ่ามือทั้งสองร่ายอักขระเป็นเงาซ้อนนับไม่ถ้วน ตบลงบนหม้อหลอม
เสียงฮึมครืนของหม้อหลอมดังขึ้น สมุนไพรนานาชนิดที่วางเรียงรายข้างกายพลันลอยละลิ่วเข้าไปภายในหม้อหลอมอย่างเป็นระเบียบ
“ซูเฉินหลอมสมุนไพรทั้งหมดพร้อมกัน?! นี่มันบ้าบิ่นเกินไปแล้ว!”
เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังขึ้น
ต้องรู้ว่า แม้แต่ปรมาจารย์โอสถเอง ขั้นตอนการแยกหลอมสมุนไพรนับว่าสำคัญยิ่ง ต้องพิถีพิถันเป็นพิเศษ
เพราะสมุนไพรแต่ละชนิดมีคุณสมบัติต่างกัน การควบคุมไฟก็ย่อมต้องต่างกัน หากหลอมพร้อมกันเช่นนี้ โอกาสหม้อระเบิดมีสูงมาก
