ภูเขาสุญตา
มู่ซีผุดลุกขึ้นอย่างฉับพลัน “อะไรนะ? ดาวพร่างกลางทิวาปรากฏขึ้นในอาณาจักรขุนเขาน้อย?”
“ใช่แล้วต้าเหริน!” บุรุษกลางคนตอบทันควัน สีหน้างุนงงอยู่บ้าง “แต่พวกเราเห็นได้ชัดว่าได้สำรวจตรวจค้นมาตลอดทาง เป็นไปไม่ได้ที่จะผิดพลาด”
มู่ซีโบกมือตัดบท “นั่นไม่ใช่เรื่องลึกลับอันใด หากต้าเหรินท่านนั้นไม่ต้องการพบเรามันย่อมมีวิธีการมากมายที่สามารถหลีกเลี่ยงการตรวจค้นของเรา”
นางจมลงไปในห้วงความคิด หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ค่อยเงยหน้าขึ้นกล่าว “ดาวพร่างกลางทิวาเกิดขึ้นที่นี่และอาณาจักรขุนเขาน้อย ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ตงใช้ทุกสิ่งที่เรามี ลองค้นหามาให้ได้ว่ามีผู้ใดในสำนักกระบี่สุญตาที่ไม่ได้โยกย้ายไปยังอาณาจักรคลื่นเรืองรอง แล้วแจ้งเตือนยังไปต้าเหรินท่านอื่นให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ด้วย นอกจากนี้แจ้งไปยังหน่วยสอดแนมของเราในอาณาจักรขุนเขาน้อย ให้มุ่งเปั้าไปยังซิวเจ่อที่หลบหนีออกไปจากอาณาจักรนภาจันทร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เคยเป็นศิษย์ของสำนักกระบี่สุญตา!”
บุรุษกลางคนกล่าวแย้งว่า “ในอาณาจักรขุนเขาน้อยเราไม่ได้ทิ้งคนไว้มากนักก”
“เช่นนั้นก็ส่งไปอีก” มู่ซีกล่าวอย่างเฉียบขาด “ส่งทหารสามร้อยคนไปยังอาณาจักรขุนเขาน้อยในทันที มุ่งเน้นไปที่เรื่องนี้เท่านั้น ข่าวสารนี้ให้รายงานไปยังสภาผู้อาวุโสในบัดดล เตือนไปว่าสมควรให้กองทัพหนุนเร่งรุดมาข้างหน้า เข้ายึดอาณาจักรขุนเขาน้อยโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”
“
