ื่อว่าศิษย์น้องจะไม่บุ่มบ่ามวู่วาม จึงสวนคำด้วยสุ้มเสียงเยาะหยัน “ไม่เป็นไร ปล่อยให้คนผู้นั้นคว้าเขตแดนลับไป ยังดีกว่าให้เจ้าครอบครองเขตแดนลับ”
“เจ้าที่แท้มีความแค้นใดต่อข้า?” หวงจั๋วกวงหรี่ตามองอีกครั้ง
“ความแค้น?” เจิ้งจงหัวร่อเสียงเย็นเยียบ “คนที่ยังเหลือรอดอยู่ในอาณาจักรขุนเขาน้อย มีผู้ใดไม่มีความแค้นกับเจ้าบ้าง?”
“นั่นก็ใช่แล้ว” หวงจั๋วกวงผงกศีรษะรับ “โลกก็เป็นเช่นนี้เอง หากเจ้าขุ่นแค้น ก็จงแค้นที่เจ้าโชคไม่ดีเถอะ”
จั่วม่อผู้ก่อกวนเรื่องราวใหญ่โตและทำให้ผู้คนตื่นตระหนกกันไปทั่ว ไม่ได้มีเค้าภาคภูมิใจใดๆ อยู่บนใบหน้าแม้แต่น้อย ร่างกายห่อหุ้มด้วยกระแสอากาศปันปั่วน สีหน้ามันซีดขาวราวกระดาษ ดวงตาเบิกโพลง หัวใจจุกขึ้นมาถึงลำคอ
ในใจมันหลงเหลือเพียงความคิดเดียว คราวนี้เล่นเลยเถิดจนย่ำแย่จริงๆ แล้ว!
กระบี่วารีสันติสุขเป็นกระบี่บินธาตุน้ำ มันเมื่อใช้เพลงกระบี่เพลิงธารา ย่อมเลือกกระบี่บินธาตุน้ำเป็นกระบี่คู่มือ กระบี่วารีสันติสุขเป็นกระบี่บินที่ดี สร้างจากน้ำเยือกเย็นทั้งเล่ม เปียมล้นด้วยพลังธาตุน้ำบริสุทธิ์
แต่ท่านย่ามันเถอะ!
พลังธาตุน้ำบริสุทธิ์ที่ยากจะหาใดเทียบเทียม คราวนี้กลับกลายเป็นภัยมหันต์!
การบีบอัดเจตจำนงกระบี่เพลิงธาราไม่มีปัญหาใด แต่จั่วม่อคาดไม่ถึง ว่าเจตจำนงกระบี่ที่ถูกบีบอัดกลับสร้างแรงดึงดูดอันแรงกล้าขุมหนึ่ง ดูดกลืนไฟเวิ้งว้างเข้าไปด้วยทั้งหมดถูกบีบอัดรวมกันไว้ที่ปลายก